متحده ایالات او ایران د یوې داسې جګړې د پایپېلا لپاره د سولې تړون په اړه مذاکره کوي چې څلور میاشتې وړاندې پیل شوې وه [1].

دا تړون د هرمز تنگ کې د تېلو د جریان د بحالی لپاره خورا مهم دی. د دې مسئلې حل به د ګاز د لوړدونکو قیمتونو کمولو او د نړیوالو د انرژۍ بازارونو د ثبات په لور هدف وي، ځکه چې د نوي جګړې له امله د تېلو قیمتونه له دوه سلنه څخه ډیر वाढیدلي دي [2, 3].

داسې ښکاري چې مذاکرات د می میاشتې په اواخر کې یوې نقطې ته رسیدلي وو. د 2026 کال د می په 29مه، ولسمشر Donald Trump (R-FL) د دې لپاره چې پریکړه وکړي چې آیا د ایران پر وړاندې د امریکا بحري بلاکېد لیر کړي یا نه، Situation Room ته لاړ [4]. یو高级 چارواک وویل چې په هغه وخت کې مذاکرات "نږدې" وو [4].

سره له دې پرمختګ څخه، د سولې لاره لا هم ناثابته پاتې ده. د 2026 کال د می په 31مه، راپورونو ښودله چې امریکا او ایران یو بل ته بیرته جنګي حملې پیل کړې [5]. امریکايي چارواکونو ویل چې دا اقدامات "د ځان دفاعي حملې" وې [5].

راپورونه وايي چې Trump د دې جګړو څخه وروسته د وړاندیز شوي تړون په اړه بدلونونه بیرته لیږلي دي [5]. د نږدې سولې او دوامداره جګړې متضاد راپورونه د اوسنی ډیپلوماټیکې هڅو کمزوروالی ښيي. که څه هم ځینې نښې د تړون نږدې کیدو ته اشاره کوي، خو د ډزې تبادلې ښیي چې تخنیکي اختلافات لا هم شته.

توقع کیږي چې د پاتې شویو خنډونو د حل لپاره به تېره هفته تخنیکي خبرې بیرته پیل شي. د امریکا اداره لا هم د دې ترمنځ توازن پلټي چې یو له خوا پر ایران فشار وساتي او بل له خوا د هرمز تنگ د سوداګریز ترافیک لپاره د بیرونسازۍ اقتصادي اړتیا ته پام وکړي [3, 5].

مذاکرات 'نږدې' دي،

د دې مذاکراتو ناثاباتي د جيوپوټیکي امنیت او نړیوالې اقتصادي ثبات ترمنځ یو سخت کشمکش منعکسوي. سره له دې چې امریکا غواړي د بحري بلاکېد څخه د امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره ګټه پورته کړي، خو د تېلو قیمتونو په پایله کې د رامنځل شوی ناثاباتي د تړون د چټکې لاسرسۍ لپاره داخلي اقتصادي فشارونه رامنځه کوي. د 'نږدې' مذاکراتو په څاربه کې د 'ځان دفاعي حملو' تکرار ښيي چې تر اوسه هیڅ یوې خوا ته د تلپاتې وقفې لپاره یو mutually acceptable حد نه دی موندل شوی.