مارکو روبیو وویل چې د امریکا او ایران ترمنځ د سولې په خبرو کې "لږ پرمختګ" شوی دی [2].
دا ډیپلوماټیک developments حیني دي ځکه چې دواړه هیوادونه هڅه کوي د سیمې د امنیت او ستراتیژیکو اوبايي لارو د کنټرول په اړه tensione هاورې کړي. د دې خبرو پایله کولی شي د نړیوالو تېلو د لېږد ثبات او په منځنۍ خاوند کې د نورو نظامي tensione احتمالات ټاکي.
روبیو وویل چې د راتلونکو ډیپلوماټیکو meetings په اړه "ښې نشانې" شته [3]. هغه ویېل چې څرنګه دواړه خواوە خپلې خبرې ته دوام ورکوي، نو د بحث لپاره ډېر موضوعات شته [3].
سره له دې چې پرمختګ احساسیږي، روبیو د هرمز تنگ په اړه د ایران یو ځانګړی وړاندیز ته اشاره وکړه. ایران وړاندیز کړی چې د دې تنک څخه تېرېدونکو کېښتۍ څخه د ټول (Toll) د ټولنې سیسټم رامنځه شي، دا یو داسې ګام دی چې تهران به نړیوالو shipping ته د پامانګې په توګه پوره اقتصادي او سیاسي نفوذ ورکړي. روبیو وویل چې دا وړاندیز "ناپذیره" دی [1].
د هرمز تنگ د نړۍ د تر ټولو ناثابته chokepoints څخه یو پاتې دی. د ټول سیسټم د پلي کولو هر ډول هڅه به احتمالاً د نړیوالو Maritime powers او تجارتي سازمانونو له خوا مخالفت ته پام شي، ځکه چې دا اقدام نړیوالو بازارونو ته د انرژۍ د جریان د ګډوډولو خطر لري.
د روبیو څرګندونونه د بحران لپاره د دوه اړخیزه ستراتیژۍ په اړه اشاره کوي—یو اړخ ته ډیپلوماټیک breakthroughs ته رسیدل او بل اړخ ته د سیمه ایي او Maritime sovereignty په اړه سخت دریځ ساتل. امریکا په خلیج کې د ایران فعالیتونه څاري ترڅو ډاډه شي چې ډیپلوماټیک "پرمختګ" د سیمه ایي کنټرول د پراخولو لپاره د پټcover په توګه نه کارول کیږي.
“"لږ پرمختګ"”
امریکا هڅه کوي چې ډیپلوماټیک Engagement او د هرمز تنگ د کنټرول یا مالي ګټې اخیستنې لپاره د ایران هڅو ته کلک رد یو ځای کړي. د 'لږ پرمختګ' په مني او د ټول سیسټم په veto کولو سره، امریکا دا signal ورکوي چې هغه د سولې خبرو ته خلاص دی، مګر د نړیوالو اوبو د آزاده تګ او راتګ پر اصولاټ conceding نه کوي.





