امریکا او ایران د ۲۰۲۴ کال د جون په ۴مه، د سه شنې په ورځ، په فارسي خليج کې نظامي حملې اترې کړې [1, 2].
دا escalation یو نازک ceasefire ګواښوي او په داسې حال کې رامنځه کېږي چې د دواړو هیوادونو ترمنځ ډیپلوماټیک مذاکرې ودریدلې دي [1, 2].
ایراني ځواکونو کویت او بحرین ته بالیسټیک میسایل او ډرونونه发射 کړل [1, 2]. دا پروژه یا د دفاعي سیسټمونو لخوا interception شول او یا یې په پرواز کې ناکامۍ وموندله [1, 2]. دې حملو په فارسي خليج کې هغه ځایونه هدف کړل چې د نړۍ د انرژۍ د supplied لپاره یو مهم Maritime corridor دی.
د ایران د دې حملو په ځواب کې، متحده ایالات په ایران کې د یوې قوماندې facility باندې هوایي حملې ترسره کړې [1, 2]. امریکايي پوځ د دې ځای هدف دا کړ چې د تګر سرچینه له منځه یوسي [1, 2].
د دواړو هیوادونو ویل چې دا اقدامات د بل الطرف د تګر په ځواب کې ترسره شوي [1, 2]. دا اتلاپ په یوې داسې سیمه کې د tensione کې یو لوی زیاتوالی ښکاره کوي چې لا دمخه د geopolitical volatility له امله کړکېوېږي.
د دواړو خواوو نظامي چارواکو د murdered یا ټپي شویو کسانو دقیق شمېر او د زیانمنو Assets تفصیلي لېست نه دی خپور کړی. خو د بالیسټیک میسایلو کارول او په خپلواک মাটিو باندې مستقیمې حملې د دې ته اشاره کوي چې conflict د proxy جګړو څخه د direct confrontation په لور بدل شوی [1, 2].
“ایران کویت او بحرین ته میسایل او ډرونونه发射 کړل چې interception شول”
دا مستقیم اتلاپ ښيي چې اوسنی ceasefire خورا ناپایدار دی. په ایران کې د یوې قوماندې facility هدف کولو او د خليج د متحدینو لور ته د میسایلو发射 کولو په Procurment، دواړه خواو د غیر مستقیمو جګړو څخه د پراخې escalation ته د خوښې اشاره کوي. د ډیپلوماټیکو مذاکراتو ناکامي یو داسې خلا رامنځه کړې چې اوسنی وخت کې د نظامي posture-ing لخوا ډکه کېږي، چې دا هم د یوې پراخې سیمې conflict خطر زیاتوي.
