د سولې د تړون د چوکاټ د اعلان سره سره، متحده ایالات به د ایران د بندرونو خپله بحري محاصره অব্যাহত وساتي.

دا پریکړه د خبرو اترو په وروستیو پړاوونو کې پر تهران پراخه اقتصادي او نظامي فشار ساتي. دا محاصره د Strait of Hormuz سیمې ته اغیز کوي، چې د نړیوالو انرژيي supplied او بحري تجارت لپاره یو criticality choke-point دی.

پريسېډنت Donald Trump ویل چې متحده ایالات به تر هغه چې تهران د سولې تړون ومني، محاصره نه لغوه کوي. اټکل کیږي چې دا بحري محدودیتونه تر 2026 کال June 19 پورې [1] پاتې شي، چې دا هغه تاریخ دی چې تمه کیږي د تفاهم یادښت په رسمي ډول لاسلیک شي.

د متحده ایالاتو چارواکي د محاصره څخه د فشار وسیلې په توګه ګټه پورته کوي، په داسې حال کې چې د څو کلیدي موضوعاتو په اړه خبرې اترې روانې دي. په دې کې د制裁 (sanctions) د لغولېدو، بحري امنیت، د پوځي ځواکونو وتګ او د shipping د کلیدي مسیرونو بیا खुल کول شامل دي.

Trump په یو پخواني بیان کې د سیمې د انرژي استثمرار په اړه ویلي وو، "پرېږدئ چې تېل بهېږي." خو د هغه ادارې د محاصره د پای کېدلو د وخت په اړه کلکه موقف غوره کړی ترڅو ډاډ ترلاسه کړي چې د تړون ټول شرایط پوره شوي دي.

دا اوسنی ستراتیژیک پلان ډاډ ورکوي چې متحده ایالات په سیمه کې dominant نظامي حضور وساتي ترڅو د سولې د چوکاټ لاسلیک بشپړ شي. دا تګلاره د دې لپاره ده چې د دې اونۍ د رسمي مراسمو څخه وړاندې د تهران له خوا هر ډول احتمالي بدلونې مخه ورنیول شي.

“"موږ به تر هغه محاصره نه لغوه کوو چې تهران د سولې تړون ومني."”

تر رسمي لاسلیک پورې د محاصره د ساتلو پریکړه د واشنګټن او تهران ترمنځ د اعتماد د کچې د ټیټوالي نښه ده. د بحري محدودیتونو لغوه کول د June 19 لهDeadline سره د تړولو له لارې، متحده ایالات د 'maximum pressure' تګلاره کاروي ترڅو ډاډ ترلاسه کړي چې ایران د سولې د چوکاټ شرایطو، په ځانګړې توګه د هستيي制裁 (nuclear sanctions) او سیمېز امنیت په اړه، پلي کوي.