امریکا او ایران په دې میاشت کې د sanctions لیرې کولو او تقریباً 300 ملیارده ډالرو [1] مالي تخفیف предоставولو لپاره پر یو مذاکراتي تړون اتفاق وکړ.
دا تړون د دواړو هیوادونو ترمنځ د اوږدنیزې شخالصې د پای کولو او د ایران د اقتصاد د ثبات لپاره هدف شوی دی. خو منتقدان استدلال کوي چې دا ترتیب د عامو خلکو پر ځای په لومبۍ توګه د ایران د رژیم ګټې ته اشاره کوي [2], [3].
د دې تړون لپاره مذاکرات په Switzerland کې ترسره شول [4]. دا تړون چې د 2026 کال د جون د 19 نېکې اعلان شوی [5]، داسې条بندونه لري چې د ملګرو امتیاحات (UN) د اټومي څیړونکو ته اجازه ورکوي چې ایران ته ننوځي [6].
وایس پریزیډنټ Kamala Harris وویل: "ایران دې سره موافقه کړې چې د ملګرو امتیاحات اټومي څیړونکي هیواد ته ننوځي او په مذاکراتو کې لوی پرمختګ شوی دی" [6].
دا تړون د Strait of Hormuz په اړه هم بحث کوي. سره له دې چې ځینې راپورونه ښيي چې دا تړون به دغه تنگه خلاصه کړي [7]، نور تحلیلګران وړاندیز کوي چې دا پوښتنه چې په نهایت کې د دې اوبايي لارې کنټرول څوک به کوي، لا تر اوسه نه ده حل شوې [6].
محمد باقر غلیباف، د ایران لوی مذاکرات کوونکی، د دې پایلې په اړه یو بل نظر وړاندې کړ. غلیباف وویل: "دا تړون د امریکا د ناکامۍ ریکارډ دی. خلک به یې وګوري او قضاوت وکړي" [5].
د تړون مخالفین مالي بسته د ایران د رژیم لپاره د یوې لویې ډالۍ په توګه بیانوي [1]. په مقابل کې، ځینې ستراتیژیک تحلیلګاران دا تړون د امریکا لپاره د ترټولو کمه بد اختیار په توګه وړاندې کوي ترڅو د نورو tensione-ګانو مخنیوی وشي [8].
“دا تړون د امریکا د ناکامۍ ریکارډ دی. خلک به یې وګوري او قضاوت وکړي.”
دا تړون د ایران په وړاندې د امریکا د بهرنیو چارو د پالیسۍ کې یو مهم بدلون څرګندوي، چې د 'maximum pressure' د sanctions رژیم پر ځای د شخالصې سمدستي کموالي او اټومي څارنې ته لومبیتوب ورکوي. د 300 ملیارده ډالرو د ایران اقتصاد ته په اچولو سره، امریکا غواړي د دولت د تخریب مخنیوی وکړي او د Strait of Hormuz خونډ ترلاسه کړي، که څه هم د اوبايي لارې د اوږدمودت کنټرول په اړه د وضاحت نشتون او د رژیم لپاره مستقیم مالي ګټه کېدای شي چې په امریکا کې داخلي سیاسي کړکې پیدا کړي.
