امریکا او ایران د 15 جون 2026 [1] په نېټه د جګړو د بندولو او د Strait of Hormuz د بیا کھولنے په اړه یوې موافقتنامې ته رسید [2].
دا تړون د نړۍ د یوې تر ټولو مهمې بحري لارې له لارې د تېلو جریان په بحالولو سره د نړیوالو انرژي بازارونو د ثبات او سیمه ییزو tensione هاغو کمولو هدف لري. دا اوبايي لاره، چې د ایران او عمان ترمنځ موقعیت لري، په روانې جګړه کې یو اصلي مرکز [3] پاتې شوی دی.
د پاکستان لومړی وزیر شهباز شریف د دې تړون جزئیات تایید کړ. شریف وویل: "موږ هیله لرو چې د اسنادونو لاسلیک د جمعې په ورځ ترسره شي" [4]. د Strait of Hormuz بیا خلاصی د جمعې په ورځ، 19 جون 2026 لپاره پلان شوی دی [5].
د ایران بهرنی minister حسین امیرعبداللهیان د سولې د پروسې څخه د وړاندې تګ لپاره د خپل هیواد اراده څرګنده کړه. امیرعبداللهیان وویل: "موږ د جګړو د پایپلو او د Strait of Hormuz د بیا کھولنے لپاره ژمن یو" [6]. دا تړون د ceasefire یو چو کټ ټاکلی چې هدف یې 60 ورځې وي [7].
د اعلان څخه وروسته په بازارونو کې سمدستي واکنشونه رامنځه شول. د Brent crude futures قیمتونه 4 سلنې mäيټ شول [8] ځکه چې търکونکي د بحري بلاکېد (blockade) د پای توقع درلوده.
په هر حال، د تړون په بشپړ phạmون کې تناقضونه لا شته دي. سره له دې چې تړون د جګړو په پایولو تمرکز کوي، президенټ Donald Trump (R-FL) اشاره وکړه چې ځینې محدودیتونه به پاتې وي. ټرمپ وویل: "سره له بیا کھولنے، بلاکېد به دوام یوم" [9]. دا بیان له هغه راپورونو سره مغایرت لري چې وايي تړون د shipping لپاره د اوبايي لارې د بشپړې خلاصیدو لپاره ډیزاین شوی دی [10].
د دواړو هیوادونو وویل چې دا تړون به روانه جګړه پای ته ورسوي او د تېلو ستراتیژیک جریان به بحال کړي [11]. د جمعې په ورځ د لاسلیک مراسم به احتمالا دا شرایط رسمي کړي، که څه هم د بلاکېد په اړه اختلاف د تړون په پلي کولو کې د احتمالي کړکېچونو په direction اشاره کوي.
“"موږ د جګړو د پایپلو او د Strait of Hormuz د بیا کھولنے لپاره ژمن یو،"”
دا تړون د نړیوالو تېلو رسنۍ د بشپړې ټلاو څخه د مخنیوي لپاره یو مهم ډیپلوماټیک بدلون څرګندوي. خو د ceasefire د شرایطو او د президенټ ټرمپ د بلاکېد د ساتلو په اړه د ټینګار ترمنځ تناقض ښایي چې دا تړون شاید یو تاکتیکي وقفه وي، نه یو جامع د سولې تړون. د 60 ورځیو دا موده به احتمالاً د واشنګټن او تهران ترمنځ د باور د ازمایښت دوره وي.



