امریکا او ایران د خپلې جګړې د پایلو او د هرمز تنگې د بېرته پرانیستې لپاره یو لومړنی تړمان ته رسیدلي دي [1, 2].
دا تړمان ځکه مهم دی چې د نړۍ د یوې حیاتي کشتي لارې ثبات او د هغو فعالو جګړو د بندولو هڅه کوي چې نړیوال تجارت او سیمه ییز امنیت ته یې ګواښ جوړ کړی و.
د دواړو هیوادونو استازې ټاکل شوي چې پدې اونۍ کې په Switzerland کې پر دې تړمان لاسلیک وکړي [1, 2]. د تړمان له 条ټرمونو (شرطونو) څخه داسې توقع کیږي چې د 60 ورځو لپاره ceasefire (توګزه) تضمین کړي [2]. د جګړې په دې وقفه کې هدف دا دی چې د تجارتي کشتیو لپاره د هرمز تنگه بېرته پرانیستل شي [1].
سره له دې چې ډیپلوماټیک حل ته پرمختګ شوی، خو سیمه لا هم ناپایداره ده. راپورونه ښیي چې جګړې دوام لري، چې په کې د کویت په نړیوال هوایي ډګر باندې د ایران برید او د Qeshm ټاپو باندې د امریکا برید شامل دي [3]. دا پیښې وړاندیز کوي چې حتی کله چې مذاکره کوونکي د رسمي لاسلیک په لور حرکت کوي، بیا هم یو نازک وضعیت پاتې دی.
د تړمان د اوسنی حالت په اړه تضادونه هم شته. سره له دې چې ځینې راپورونه وايي چې دواړه هیوادونه لومړني تړمان ته رسیدلي [1]، نورې سرچینې اشاره کوي چې Tehran لا تړمان تایید کړی نه دی [4].
پروپوزل شوی 60 ورځنی موده [2] د یوې لنډمهالې پل като کار کوي ترڅو د نورو tensione (تشنجونو) مخه ونیسي. که دا girişim بریالی شي، د تنگې پرانیستل به د نړیوالو انرژۍ بازارونو لپاره یو لوی خنکونکی (bottleneck) لড়িয়ে کړي، چې دا اقدام د ټولو نړیوالو څارونکو لپاره د conflict (جګړې) په جریان کې یو لومړیتیا وه [1].
“ امریکا او ایران د خپلې جګړې د پایلو لپاره یو لومړنی تړمان ته رسیدلي دي.”
دا تړمان د یو جامع د سولې تړون په پرتلا د یو تاکتیکي وقفې استازیتوب کوي. د هرمز تنگې او لنډمهاله ceasefire باندې د تمرکز په واسطه، امریکا او ایران د ژورو سیاسي خپګاندونو د حل پر ځای اقتصادي ثبات او د بحري خوندیتو بحالیاتو ته لومړیتوب ورکوي. دوامداره نظامي فعالیتونه او د Tehran لخوا د عامه تایید نشتوالی ښیي چې دا تړمان لا هم ناپایدار دی او که په Switzerland کې د لاسلیک پروسې panahon کې باور رامنځه نشي، نو د ټاکسیدو احتمال لري.
