متحده ایالاتو او ایران د هرمز تنگه کې د یوې مالدارۍ کشتیې په اړه د برید څخه وروسته د نظامي مرکزونو پر وړاندې د میسایلو او هوایۍ بریدونو تبادلې وکړې.
دا tensione د یوې لنډمهالې د سولې تړون ثبات ته ګواښ ده او د نړۍ د تر ټولو مهمو کشتيګذرو لارو څخه په یوه کې د پراخې جګړې خطر زیاتوي. دا تبادلې په داسې حال کې وشوې چې ډیپلوماټیکې مذاکره لاړې روانې وې، چې د اوسني تړون د دوام په اړه شکونه پیدا کړي.
دا جګړه هغه وخت پیل شوه کله چې د شنبه په ورځ، د 2026 کال د جون پر 1مه، یوه مالدارۍ کشتیه هدف شوه [1]. د دې پېښې په aftermath کې، د امریکا نظامي ځواکونو پر ایرانی مرکزونو بریدونه وکړل [2]. ایران په ځواب کې د امریکا مرکزونه هدف کړل [3].
راپورونه ښيي چې ځینې بریدونه د بحرین نږدې ترسره شوي دي [4]. امریکا وویل چې دا بریدونه د ایران لخوا د مالدارۍ کشتیې پر وړاندې د برید په ځواب کې وو [3]. په مقابل کې، ایران وویل چې امریکا د سولې تړون څخه سرپله شوې ده، او دا چې د امریکا تهاجم د دې تبادلو سبب ګرځید [5].
د ځوابیا بریدونه د 2026 کال د جون پر 3مه راپورته شوي دي [6]. د ایران انقلابي پاسداران او د امریکا نظامي ځواکونه د دې ډزې په تبادلو کې اصلي فعالان وو. دواړو هیوادونو یو بل د لنډمهالې تړون د 条کونو په نقض کولو تور کړی دی.
د هرمز تنگه لاهم د tensione یو مرکز پاتې دی. د نظامي مرکزونو پر وړاندې د میسایلو کارول د ټینکر په اړه د لومړۍ بحري پېښې څخه یو لوی تېزوالی ښيي. نړیواله محدوده د سیمې څارنه کوي ځکه چې دواړه خواړه خپل نظامي شتون ساتي.
“متحده ایالاتو او ایران د نظامي مرکزونو پر وړاندې د میسایلو او هوایۍ بریدونو تبادلې وکړې”
د بریدونو دا تبادلې ښيي چې د امریکا او ایران ترمنځ لنډمهاله د سولې تړون نازک دی او ممکن د محلي جګړو د پراخیدو د مخنیوي لپاره اړین Enforcement Mechanisms نه لري. د یوې بحري پېښې په ځواب کې د نظامي مرکزونو هدف کول دا ښيي چې دواړه هیوادونه د روانو سولې مذاکراتو د اوږد مهاله ثبات پر ځای سمدستي Deterrence ته ưupriority ورکوي.
