امریکا د سولې تړون په نه ترلاسه کولو وروسته، د دې شنبې شپې د ایران د څو هدفونو پر وړاندې نوي حملې پیل کړې [1].
دا حملې په سیمه ییز ثبات کې یو خطرناک بدلون ښيي، چې د یوې نازکې وقفې د تخریب او د واشنګټن او تهران ترمنځ د مستقیمې نظامي مخامخې د زیاتوالي خطر لري.
ولس ډونالډ ټرمپ ویل چې که د سولې تړون نه وشي، نو نورې حملې به ترسره شي [1]. دغو حملو د ایران دننه ځینې ځایونه هدف کړل، په داسې حال کې چې په بحرین کې د سایرنو غږونه رپورت شوي او د هرمز تنگ شاوخوا کې tensione زیات شوی [1].
د ډیپلوماټیکو اړیکو د اوسنی حالت په اړه رپوټونه متضاد دي. د امریکا، Изرایلو او ایران ترمنځ یوه ceasefire د اپریل 8 څخه پیل شوه [2]. که څه هم ځینې رپوټونه ښيي چې دا ceasefire د وروستیو ډزاوو سره سره لا هم موجوده ده، خو نورې سرچینې وړاندیز کوي چې د امریکا نوي حملې د دغه تړون مستقیم سرغړونه دی [1, 2].
د نظامي زیاتوالي په څär ډیپلوماټیکې هڅې অব্যাহতې دي. د ایران د بهرنیو چارو وزیر او د امریکا ولس دواړو ویلي چې د جګړې د پاییز لپاره تړون تر {now} پورې هیڅکله دومره نږدې نه و [3]. خو وروستۍ نظامي کړنې او د سپین کور خبردارۍ ښيي چې د رسمي ډیپلوماټیک optimism او د عملیاتي جګړو د حقیقت ترمنځ توپیر شته [1, 3].
سیمه ییز مشران لا هم په دې ناثاباته حالت کې ښکېل دي. د Изرایلو لومړی وزیر Benjamin Netanyahu د لبنان په جاری conflict او د ایران سره د ناثاباته ceasefire پیچلتیاوې مدیریتوي [2]. د هرمز تنگ ستراتیژیک اهمیت لا هم یو مرکزي نقطه ده، ځکه چې دواړه هیوادونه د دې مذاکراتو پر مهال خپل ځواکونه ځای پر ځای کوي [1].
“امریکا د ایران د څو هدفونو پر وړاندې د شپې نوي حملې پیل کړې”
د سولې تړون د نږدې کېدو رپوټونو او د نویو هوایي حملو ترمنځ دا تناقض د 'maximum pressure' ستراتیژۍ ته اشاره کوي. امریکا د ډیپلوماټیکو signal-ونو او نظامي کړنو په بدل بدلولو سره، احتمالاً هڅه کوي چې د اپریل 8 د ceasefire د رسمي پای یا تخریب څخه وړاندې تهران مجبور کړي چې امتیازات ورکړي.
