د ایران ډیپلوماټیک مذاکرکوونکي او د امریکا چارواکي د دواړو هیوادونو ترمنځ د روانو کړکېچونو د حل لپاره د سولې مذاکراتو ته سویتزرلانډ ته سفر کوي [1, 2].
دا مذاکرات د منځني خاورو د ثبات لپاره په یوه حساسه نقطه کې ترسره کیږي. د ډیپلوماټیک بریالیتوب احتمالات کولی شي په سیمه کې د نورو کړکېچونو مخه ونیسي، په داسې حال کې چې د یوې موافقې په نه达成 کې پاتې کیدل د موجوده جګړو د شدت کېدو خطر لري.
د ایران دولتي تلویزیون وویل چې د هیواد د مذاکراتو ډله سویتزرلانډ ته روانه ده [2]. د دې بحثونو هدف د هغو ژورو کړکېچونو او ډیپلوماټیکو اختلافاتو حلول دي چې کلونه وړاندې واشنګټن او تهران ترمنځ اړیکې تعریف کړې دي [1, 2].
په هرصورت، د حل لاره لا هم ناڅاړه ده. ولسمشر Donald Trump وویل چې که په 60 ورځو کې بشپړ تړون نه وشي، هغه به "بیا بمبنګ ته وګرځي" [3]. دا مهله د ډیپلوماټیکو ډلو باندې سخت فشار ږایي ترڅو ژر تر ژره یو جامع تړون ترلاسه کړي.
د دې meetings په اړه خبرونه متضاد دي. سره له دې چې ځینې سرچینې د سویتزرلانډ په لور د ډیپلوماټانو حرکت تاییدوي، نور راپورونه وړاندیز کوي چې د Trump د تهران د "بې شرطه تسلیمېدو" په اړه د خبرو وروسته د سویتزرلانډ د سولې مذاکرات ناڅاپه لغول شوي [1, 3].
سره له دې تناقضاتو، په بې طرفه ځمکه د لیدنو لپاره د راپور ورکړل شوی کوشش د اوسني جغرافیایي-سیاسي حالت حساسیت ته اشاره کوي. امریکا او ایران له ډیرې مودې راهیسې د اړیکو د تسهیل لپاره د دریم ملکونو له منځګړیو څخه ګټه اخیستې ده، یو عمل چې د سویتزرلانډ د ځای په توګه د انتخاب سره دوام لري [1, 2].
دواړه هیوادونه د سیمې د ثبات لپاره له داخلي او بهرنیو فشارونو سره مخ دي. د دې مذاکراتو پایله، که دوی پر مخ لاړې شي، احتمالاً دې ته به تړləşي چې آیا دواړه خواړه کولی شي د تسلیمېدو او نظامي ګواښونو له rhetoric څخه تیر شي او د امنیت او ډیپلوماټیک پیژندګلو په اړه ګډې ټکي ومومي [1, 3].
“راپورونه وايي چې د امریکا او ایران ډیپلوماټان د سولې مذاکراتو لپاره سویتزرلانډ ته روان دي.”
د سویتزرلانډ د مذاکراتو د وضعیت په اړه متضاد راپورونه د امریکا او ایران د اړیکو خورا زیات ناڅاړه حالت څرګندوي. د 60 ورځو د مهلې ذکر او د نوي نظامي اقدام ګواښ وړاندیز کوي چې دا ډیپلوماټیک کړکی خورا تنګ دی. که مذاکرات واقعاً د 'بې شرطه تسلیمېدو' په اړه د خبرو وروسته لغول شوي وي، دا د ډیپلوماټیکو مذاکراتو څخه د 'سخت فشار' ستراتیژۍ ته یو بدلون ښیي، چې د نظامي جګړې خطر زیاتوي.



