امریکا د ایران د جګړې پر مهال شاوخوا 61 ټریلین ون په مستقیمو پوځي لګښتونو مصرف کړې [1].
دې لګښتونو په امریکا کې پراخ اقتصادي ټکانونه رامنځه ಕರ್لي، چې د inflation په زیاتوالي او د ګټو د لوړو نرخونو په لوړولو کې یې رول ولولی. د لګښتونو دا کچه د جګړې د سرچینو شدید اړتیاوې او د داخلي مالي ثبات پر دوامداره اغېزو اشاره کوي.
د Center for Strategic International Studies دClasspath مطابق، د جګړې لپاره د U.S. Department of Defense एकूण لګښت 400 ملیارده USD ته رسیدلی [2]. دا شمیره د ammunition لګښتونه او د پوځي تجهیزاتو تاوانونه په کې نیسي.
د دې एकूण لګښت څخه شاوخوا دوه درېمې برخې، یا تقریباً 40 ټریلین ون، په ځانګړي ډول ammunition ته ځانګړې شوې وه [3]. د جګړې پر مهال د munitions لوی حجم د مالي بار د یوې مهمې برخې لامل شوی.
اقتصادي اغېزې یوازې د مستقیم پوځي بودیجې پورې محدودې نه دي. د جګړې د تلاشاتو لپاره د سرمایې لوی بهرنی جریان د امریکا اقتصاد باندې فشار راوستی، چې د پورته ذکر شویو inflationary tendência-ګانو لامل شوی. دا مالي فشار د Prolonged military engagement او داخلي اقتصادي نوسو (volatility) ترمنځ تړاو څرګندوي.
“امریکا د ایران د جګړې پر مهال شاوخوا 61 ټریلین ون په مستقیمو پوځي لګښتونو مصرف کړې.”
دا ارقام ښیي چې د لوړ شدت د جګړو مالي لګښتونه د دفاعي بودیجې څخه هاخیرا 하여 پراخ macroeconomy ته اغیزه کوي. د ammunition ځانګړي لګښتونو د inflation او د ګټو د نرخونو زیاتوالي سره په تړاو، دا راپور ښیي چې څنګه پوځي attrition کولی شي د امریکا لپاره په داخلي اقتصادي ناثاباتۍ بدل شي.
