امریکا او د هغې اتحادیان د بحرین او کویت پر وړاندې د ایران له بریدونو وروسته د ایران پر وړاندې د میسایلو بریدونه او د هوا د دفاعي عملیات ترسره کوي [1, 2].

د دې جګړې شدت د امریکا د پوځي ځواکونو د اوږد مهاله چمتووالي په اړه اندېښنې پيدا کړي دي. تحلیلګرانو ویل چې د لوړ کیفیت لرونکو munitions دوامداره کارونه هغه ذخایر خالي کوي چې ژر ژر نشي ډکول کیدی [3, 4].

د ۲۰۲۶ کال د فبروری په ۲۸مه نیټه د Operation Epic Fury د پیل سره د 적اوتیو شدت زیات شو [5]. له هغه وخت راهله، دا جګړه په ټوله منځنۍ خاوره خپره شوې چې پکې د ایران هوایي فضای، خلیج فارس او ګاونډي هیوادونه شامل دي [1, 2].

د جون د ۲ نېټې وروستیا کې রিপোর্টে ښودلې چې ایران پر بحرین او کویت میسایل [], خو دا میسایل یا ناکامه شول او یا د دفاعي سیسټمونو توسط وویشتل شول [1]. په ځواب کې یې، امریکا د ګواړو د ختمولو او د سیمې د ثبات د ساتلو لپاره د ځان دفاعي بریدونه ترسره کړي [2].

که څه هم امریکا د پوځي برتري ساتي، خو د وسلو د مصرف سرعت یوم لوی وړاندار دی. ځینې রিপোর্টে ویل چې د مصرف شویو لوړ کیفیت لرونکو وسلو ځاینی کول څو کالونه وخت غواړي [5]. دا مهالواره تکړه ښيي چې که جګړه په اوسني سرعت دوام ومومي، نو په وړتیا کې به یو احتمالي خلا رامنځته شي [3, 4].

په دې جګړه کې اصلي دولتي actor-ان د امریکا، ایران او اسرائیل شامل دي [1, 2, 5]. عملیاتي فشار یوازې میسایلو ته محدود نه دی، بلکې د ایران د بریدونو د interception لپاره اړینې پراخې د هوا د دفاعي инфраструкچر ته هم رسیدلی دی [2].

د مصرف شویو لوړ کیفیت لرونکو وسلو ځاینی کول څو کالونه وخت غواړي.

د precision-guided munitions کموالی د امریکا د دفاعي صنعتي بنسټ کې یو kritikal کمزوری اړخ څرګندوي. که څه هم امریکا غوره ټیکنالوژي لري، خو د لوړ شدت جګړې پر مهال د لوړ کیفیت لرونکو وسلو د ګډو تولید کولو نښه نشته، چې دا ممکن ستراتیژیکي اختیارونه محدود کړي یا هغوی د ټیټ دقت لرونکو بدیلو په reliance اړ کړي، چې په نتیجه کې به په خلیج فارس کې د deterrence محاسبات بدل شي.