امریکا او ایران د غرب آسیا په څوڅو کېدونکې شخړې د مدیریت لپاره د پاکستاني میانجیانو له لارې ډیپلوماټیکې اړیکې تنظیموي [1].
دا ناثاباتي د Strait of Hormuz او د ترانسپورت د مهمو لارو ثبات ته ګواښ جوړوي، ځکه چې سیمه د نظامي مخامخ کېدو او د خبرو اترو د tentativas ترمنځ څرګندېږي [1, 2].
راپورونه ښيي چې دا 적اوات د Feb. 28 څخه پیل شوي [1]. د شخړې له پیلاو څخه تر اوسه، ایران د امریکا څخه په زیاتو 24 MQ-9 Reaper ډرونها ویستلي دي [1]. دا نظامي اقدامات په داسې حال کې جاري دي چې میانجیان د واشنګټن او تهران ترمنځ د اړیکو د یوې ثابته کرښې د رامنځته کولو لپاره هڅلې کوي [1].
ډیپلوماټیکې tensione اروپا ته هم رسیدلې دي. د ایران د بهرنیو چارو وزارت څارګونډی اسماعیل بقايي د جګړې په اړه د څرګندونو وروسته د جرمني د ولسار Frank-Walter Steinmeier څخه سخت批评 وکړ [2]. بقايي ویال چې امریکا د دې بحران مسؤله ده او د یوې চুক্তې وړاندیز یې رد کړ [2].
د دې څرګندونو خلاف، Donald Trump ویال چې د یوې احتمالي চুক্তې په لور پرمختګ شوی دی [1]. د امریکا لیدلکه د حل لور ته اشاره کوي، په داسې حال کې چې تهران ټینګار کوي چې امریکایي تګتول په سیمه کې ناثاباتي رامنځته کوي [1, 2].
پاکستاني چارواکي د دې دوو ځواکونو ترمنځ د پیغامونو تبادله تسهیلوي [1]. د دې خبرو اترو هدف د یوې پراخې جګړې مخنیوی دی، په داسې حال کې چې دواړه هیوادونه د غرب آسیا په متنازعو اوبو کې نظامي حضور لري [1, 2].
“سیمه د نظامي مخامخ کېدو او د خبرو اترو د tentativas ترمنځ څرګندېږي.”
د پاکستاني میانجیانو reliance د واشنګټن او تهران ترمنځ د مستقیمو ډیپلوماټیکو لارو نشتوالی ښيي. د امریکا د یوېراتلې চুক্তې ادعاوو او د ایران د عامه رد کولو ترمنځ خالي ځای دا وړاندیز کوي چې هر ډول احتمالي تړون نازک پاتې کیږي او په Strait of Hormuz کې د ناڅاپي نظامي زیاتوالي ته حساس دی.
