په امریکا کې د اوږدنیږدې پاملورنې (Long-term care) د بیمې وړاندې کوونکي د প্রিمیومونو نرخونه لوړوي او د پالیسۍ اخیستونکو ته د نویو نرخونو د منظورۍ لپاره 30 ورځې [2] وخت ورکوي.
دا ناڅاپي قیمتترفيع هغه سپین ږیریو مالي ثبات ته ګواړه کوي چې د راتلونکو روغتیايي لګښتونو لپاره پر دې پالیسیو تکیه کوي. څرنګه چې اوږدنیږدې پاملورنه اکثراً د تقاعد پلانning یو مهم جز وي، نو د نرخونو ناڅاپي زیاتوالی کولی شي پالیسي اخیستونکي دې ته اړ کړي چې یا د نه وړونکو প্রিمیومونو ترمنځ او یا هم د خپلې بیمې د بشپړ له لاسه ورکولو ترمنځ انتخاب وکړي.
څو راپورونه ښيي چې د ځینو پالیسي اخیستونکو لپاره প্রিمیومونه دوبرګن شوي [1]. نورې اندامیزې معلوماتي اشاره کوي چې یو پراخ tendência شته چې چیرې اوسط প্রিمیومونه د څو کلونو وړاندې په پرتله تقریباً 40٪ [3] زیات شوي دي. د دریو لویو بیمه کونکو ترمنځ د قیمتونو توپاک په 2025 کال کې همدارنګه پراخ شوی [5].
بیمه کونکو وویل چې د نافذه نرخونو زیاتوالی اړین دی ځکه چې په اصلي پالیسیو کې اکچوریال (actuarial) زیانونه رامنځه شوي [1, 4]. دا زیانونه هغه وخت رامنځه کیږي کله چې د پاملورنې وړاندې کولو حقیقي لګښت له هغو اټکلو زیات شي چې د پیلنیو প্রিمیومونو د ټاکلو لپاره کارول شوي وو.
د دې خبرتیاوو وخت د پریکړې لپاره یو ډیر لنډه موده رامینځه اړوي. پالیسي اخیستونکي باید په 30 ورځو [2] کې پریکړه وکړي چې آیا دوی کولی شي نوي لګښتونه تحمل کړي، یا باید بدیل لارې ولټوي.
څنګه چې نفوس سپین ږیریږي، د دې خدماتو غوښتنه لوړه پاتې کیږي. تقریباً 70٪ [6] خلک چې 65 کلنې کیږي، به په خپل ژوند کې د کومې بڼې اوږدنیږدې پاملورنې ته اړتیا ولري.
“د ځینو پالیسي اخیستونکو لپاره প্রিمیومونه دوبرګن شوي [1].”
د اوږدنیږدې پاملورنې د بیمې په بازار کې موجوده نوسانګاتیا د سپین ږیرو نفوس د لګښتونو په اړه د بیمه کونکو سیسټماتیک غلط اټکلونه منعکسوي. لکه څنګه چې اکچوریال زیانونه زیاتیږي، دا بوج د نرخونو د شدیدې ترفیع له لارې پر پالیسي اخیستونکو توزیږي. دا وضعیت د تقاعد شویو کسانو لپاره یو خطرناک حالت رامنځه کوي، چې ممکن یې د لسیزو لپاره په دې سیسټمونو کې پیسې ورکړې وي، خو په هغه وخت کې چې دوی تر ټولو زیات ورته اړتیا لري، د بیمې لګښتونه د دوی د توان څخه بهر وي.
