په متحده ایالاتو کې ډیری Consume-ران د خپلو خوړو د انتخاب په اړه د یو ذهني تعارض (cognitive dissonance) تجربه کوي چې د "meat paradox" یا د غوښې پاراډوکس په نوم یادیږي [1].
دا رواني conflict ځکه اهمیت لري چې دا کسانو ته اجازه ورکوي چې د حیواناتو د محصولاتو رژیم ته cling پاتې شي او په عین حال کې ادعاء وکړي چې دوی د حیواناتو د رفاهیت (animal welfare) لپاره ارزښتونه لري. دا ذهني خلا ډیری وخت د Consume-رانو لخوا د اصلاحاتو اړتیا کمایي او týmून د صنعتي کرنې پیچلي سیستم ته د سیسټماتیک بدلونونو مخنیزه کیږي [1].
د غوښې پاراډوکس هغه وخت رامنځته کیږي کله چې خلک د حیواناتو لپاره حقیقي مینه او د دوی د زیان څخه د بچ کېدو غوښتنه څرګندوي، خو بیا هم غوښه، شیدې او яйې خوري [2]. د دغو متضاد عقایدو له امله رامنځه شوي ذهني تکلیف د حل لپاره، Consume-ران ډیری وخت ځانګړې ذهني ستراتیژۍ غوره کوي [1].
دا ستراتیژۍ خلکو ته اجازه ورکوي چې خپل consumption habits ته دوام ورکړي پرته له دې چې په خپلو شخصي ارزښتونو کې کوم تعارض احساس کړي [2]. په پلیټ کې د وروستۍ محصول او په فیکټري کې د ژوندی حیوان ترمنځ د فاصلې په رامنځته کولو سره، رواني فشار کم کیږي، یو داسې بهیر چې اوسنی صنعتي ماډل sustains کوي [1].
دا کړل د هغو کسانو لپاره چې د فیکټري فارمونو د اصلاحاتو لپاره غوښتنه کوي، یو لوی خنډ رامینځته کوي [2]. کله چې د نفوس اکثریت د خپلو عادتونو د توجیه لپاره له دې ذهني لومړیو لارو (shortcuts) څخه ګټه اخلي، نو د انساني کرنې طریقې غوښتنه د خرید behavior په بدلون کې نه بدلیږي [1].
ځکه چې دا پاراډوکس د یو رواني ډال په توګه کار کوي، نو د اخلاقو او خوړلو ترمنځ دا جلاوالی د متحده ایالاتو د کرنې منظرې یو اصلي انجن پاتې کیږي [2].
“د 'meat paradox' یو ذهني تعارض دی چې چیرې خلک د حیواناتو د رفاهیت لپاره اندیښمن کیږي خو بیا هم غوښه، شیدې او яйې خوري.”
د غوښې پاراډوکس ښیې چې انفرادي اخلاقي عقاید تل د بازار behavior ټاکنه نه کوي. ځکه چې Consume-ران د خپلو خوړو د سرچینو د پوهیدو لپاره رواني میکانیزمونه کاروي، نو صنعتي کرنې عملیات د حیواناتو د حقونو په اړه د خامو سروې ګانو په پرتله د رفاهیت اصلاحاتو لپاره کم فشار سره مخ کیږي.
