د امریکا د ساحلي بادونو (offshore wind) پروژې د ټرمپ د ادارې د مخالفت او د کار د بندولو د امرونو سره سره په ساحلي اوبو کې پراخیږي [1, 2].
دا ثبات د فدرالي اجرايي پالیسۍ او د نوي انرژۍ د صنعت د حرکت ترمنځ یو لوی کړکېچ څرګندوي. لکه څنګه چې امریکا د اقلیمي اهدافو د ترلاسه کولو هڅه کوي، د خصوصي پراختیاکونکو وړتیا چې سیاسي خنډونه تېر کړي، ښايي د ملي انرژۍ په منظره کې یو دایمي بدلون signal کړي [1, 3].
د اتلانټیک په ساحل کې پراختیا فعاله پاتې شوې ده، چې پکې د Maine پروژې شاملې دي [1, 2]. په ځینو مواردو کې، د ټرمپ ادارې په هغو پروژو کې د کار د بندولو امر ورکړ چې نږدې بشپړې شوې وې [2]. سره له دې لارښوونو، د باد او لمر د انرژۍ د پراختیا پراخ trend په 2024 او 2025 کې دوام کړ [1, 3].
د دې installationse وده د نوي انرژۍ په لور یو پراخ بدلون او د اقلیم اوږد مهاله اهدافو لخواanime کیږي [1, 3]. دا صنعتي حرکت هغه وخت هم دوام کړ چې ادارې هڅه کوله د بادونو boom محدود کړي [1].
د صنعت راپورونه ښيي چې د امریکا د باد او لمر سکټورونه د دې سیاسي کړکېچ په panahon کې د ریکارډ کال په لور روان وو [3]. د دې پروژو انعطاف پدې معنی ده چې اقتصادي عوامل او د ایالتونو په کچه تعهدات د فدرالي مخالفت څخه ډیر اغیزمن دي [1, 3].
“د ساحلي بادونو پروژې د ټرمپ د ادارې د مخالفت او امرونو سره سره د امریکا په ساحلو کې پراخیږي”
د فدرالي دښمنۍ په وړاندې د ساحلي بادونو دوامداره وده ښيي چې د امریکا د انرژۍ transition Increasingly د بازار د ځواکونو او د ایالتونو د حکمونو لخواanime کیږي، نه د فدرالي پالیسۍ لخوا. دا یو ټوټه ټوټه تنظیمي چاپېرتیا رامینځه وړاندې کوي چیرې چې د پروژې ژوندناکی د اجرايي څانګې د همغږۍ په پرتله د سیمяیزې ملاتړ او خصوصي سرمایې باندې ډیر अवलंबून دی.
