د امریکا سنټو په ಮಂಗಳ په ریوټه د یو سمبولیک قرارداد په ګټه رایې ورکړې چې د ایران په وړاندې د نورو پوځي اقداماتو د بندولو غوښتنه کوي [1].
دا اقدام د ولسري ریاست د ډونالډ ټرمپ په وړاندې یو مستقیم سرزنش او د کانګرس یو هڅه ده ترڅو دا ثابته کړي چې هر ډول اضافي پوځي ښکلا قانوني اجازه غواړي [1, 2].
د 2026 کال د جون د 23مې په نیټه، سنټو د 50-48 رایو په وړاندې دا یوځای شوی قرارداد تصویب کړ [2]. دا قرارداد د سمبولیک په توګه توصیف شوی او د اجرایوي څانګې د بهرنۍ پالیسۍ د بدلون لپاره یې هیڅ قانوني زور یا اجبار نشته [1, 3].
د استازو مجلس کې د دې اقدام د وضعیت په اړه راپورونه توپیر لري. ځینو سرچینو ویلي چې سنټو د استازو مجلس سره یوځای شوی او دا قرارداد یې تصویب کړی [1, 2]. خو په مقابل کې نورو راپورونو ویلي چې د استازو مجلس د غړو د 212-219 رایو په وړاندې د جګیزایي واکونو دا قرارداد رد کړی [3].
دا قانوني هڅه د ایران په اړه د ادارې د چلند په اړه د یوې کړکېچناکې دورې څخه وروسته راغلې. د قرارداد پلویان ویلي چې اجرایوي څانګه باید د جګیزایي واکونو د قانون (War Powers Act) سره د ځواب ویلو مکلفه شي ترڅو په مینځنۍ خاوره کې د یو اړخیزې سختۍ مخهنیاره شي [1, 2].
دا قرارداد ډیپلوماټیکو حلونو او د کانګرس څارنې ته ټینګار کوي. د دې اقدام په تصویبولو سره، سنټو د یوې ډیرې محتاطې پوځي موقفې په ګټه خپل inclination ښودلی دی — په دې شرط چې د استازو مجلس پخوانۍ کړنې د سنټو د رایو سره همغږې وي [1, 2].
“دا قرارداد د سمبولیک په توګه توصیف شوی او هیڅ قانوني زور نه لري.”
د استازو مجلس د رایو په اړه د راپورونو ترمنځ دغه تفاوت د یو ډیر قطبي شوي چاپیریال ته اشاره کوي، چې چیرې د یوځای شوي کانګرس د سرزنش په توګه د دې قرارداد اغیزه ناڅرګنده ده. څرنګه چې دا قرارداد قانوني زور نه لري، نو دا د پالیسۍ د حکمۍ پر ځای د یوې سیاسي signal په توګه کار کوي، چې د جګیزایي واکونو په اړه د اجرایوي واک او قانوني څارنې ترمنځ دوامداره مبارزه په ګڼه کوي.



