د امریکا سنا د دې میاشتې په پیلا کې د ایران سره د جګړې د پایپلا غوښتونکي د جګړې د واکونو یو قرارداد تصویب کړ [1].
دا ګام د قانوني څانګې او ولسمان ډونالډ ټرمپ ترمنځ د پوځي عملیاتو د دوام په اړه د زیاتېدونکي اختلاف نښه ده. که څه هم دا قرارداد تر ډیره extent نمادین دی او د ولسمان لاسلیک ته اړتیا نیسي، خو دا په سیمه کې د ادارې د بهرنیو چارو د پالیسۍ یو رسمي سرزنش څرګندوي [1], [2].
دا اقدام د امریکا د استازو مجلس کې د ورته فشارونو څخه وروسته شوی دی. د جون په 4مه، استازو مجلس په 215-208 رایو سره د ایران پر وړاندې د نورو پوځي اقداماتو د بندیز لپاره رایې ورکړې [3]. د دواړو څانګو ګډې هڅې د دښمنۍ د ټاکلو لپاره د یوې همغږې قانوني هڅې په نښاراندو دي.
قانونګزارانو وویل چې د روانې جګړې لپاره د عامه ملاتړ نشتون د دې قراردادونو اصلي لامل و. د Reuters/Ipsos د یوه سروې potrivit، یوازې 25 سلنه، یا څار یک امریکایان باور لري چې د ایران سره جګړه ارزښتمنه وه [4]. د عامه رضایت دې ټیټیدو ته د ولسمان د رضایت کچه د هغه د واکمنۍ تر ټولو ټیټې نقطې ته رسیدلې ده [4].
دا قرارداد هم داخلي رایګردانو او هم نړیوالو شریکانو ته یو ډیپلوماټیک سیګنټل دی چې د امریکا حکومت کې د اوسنیې جګړې د ستراتیژۍ په وړاندې پام وړ مخالفیت شته. دا قانوني توګه اجرایوي څانګه نه مجبوروي چې خپل پوځونه وباسي، مګر دا پر ادارې 정치ي فشار راوړي ترڅو خپل چلند بیا څیني [1], [2].
“دا اقدام تر ډیره extent نمادین دی او د ولسمان لاسلیک ته اړتیا نیسي.”
د استازو مجلس او سنا لخوا د دې قراردادونو تصویب د ایران په اړه د ادارې د پوځي ستراتیژۍ په وړاندې د یو نادره دوه-حزبي اتفاق ښودونکی دی. که څه هم د قانوني تړاو نشتون پدې معنی دی چې ولسمان کولی شي دا قراردادونه له پامه وغزاري، خو د سرزنشش عام طبیعت او د سروې ټیټې ارقام د ادارې لپاره د نورو پوځي اقداماتو لپاره 정치ي سرمایه محدودوي.
