د متحده ایالاتو پوځ پر یو ایراني نظامي ځای هوایي حملې ترسره کړې او نوي sanctions یې وضع کړل ترڅو د هرمز تنگې څخه د تهران عاید محدود کړي [1, 2].
دا اقدامات په یوي حساسې بحري لارې کې کړکېچ वाढوي، ځکه امریکا هڅه کوي چې ایران د دې لارې د تسلط او له سیمې څخه تېرو کېښتۍو څخه د ګټې اخیستنې مخه ونیسي [1, 2].
ولسمشر ډونالډ ټرمپ وویل چې هیڅ یوه ملک به د هرمز تنگه نه کنټرولوي [2]. نوي sanctions د دې لپاره ډیزایڼ شوي چې تهران د هغې کېښتۍ څخه د پیسو ګټلو څخه منع کړي چې د دې تنگې له لارې تېرېږي، کوم چې د نړیوالو انرژۍ د لېږد لپاره د اصلي رګ په توګه کار کوي [1, 2].
د نظامي عملیاتو د کچې په اړه راپورونه توپیر لري. ځینې راپورونه وايي چې امریکا د څو ډرونونو له ویېشتلو وروسته پر یو ایراني نظامي ځای حملې پیل کړې [3]. نور راپورونه وړاندیز کوي چې جګړه پراخ شوې ده، او ادعاء کیږي چې ایراني رهبرۍ په بحرین، قطر، کویت او ابوظبي کې پر امریکایي هدفونو او همدارنګه پر Israel باندې د میسایلو حملې امر کړې [4].
د متحده ایالاتو ادارې ویالو چې دا اقدامات د دې لارې د کنټرول لپاره د ایران د غوښتنو ځواب دی [1, 2]. د نظامي عملیاتو او اقتصادي فشار په یوځای کولو سره، امریکا د هدف دې چې په Persian Gulf کې د ایران نفوذ retrograde کړي [1, 2].
د ولسمشر ټرمپ موقف د نړیوال ترافیک لپاره د دې تنگې د خلاصه ساتلو تعهد باندې ټینګار کوي. هغه ویېل: "هیڅ یوه ملت به د هرمز تنگه نه کنټرولوي" [2].
“هیڅ یوه ملت به د هرمز تنگه نه کنټرولوي.”
د هدفمندې هوایۍ حملې او مالي sanctions ترکیب د هرمز تنگې باندې د ایران نفوذ د ختمولو لپاره د دوه اړخیزې ستراتیژۍ ښکاره کوي. څرنګه چې دا لاره د تېلو لپاره یو نړیوال تنگه ځای (chokepoint) دی، نو د کنټرول هر ډول بدلون یا د ناثاباتۍ زیاتوالی د نړیوالو انرژیو بیې او د shipping امنیت ته ګواړه کیستونکی دی.
