د امریکا پوځ د سهار په وخت کې د سهار په وخت کې د جنوبي ایران د میزایلو د发射 ځایونو او د مینې اچونکو کښتيو پر وړاندې بریدونه وکړل [1].
دا عملیات د هرمز تړون د ترلاسه کولو او په خلیج کې د جګړې د پایپلا د نازکو ډیپلوماټیکو هڅو د ناپایداره کولو خطر لري. دا بریدونه په داسې حال کې ترسره کېږي چې مذاکرې کوونکي په دوحه، قطر کې د تلپاتې سولې د ټولو لپاره سره ګوښېږي [2, 3].
د متحده ایالاتو مرکزي قومانډ (U.S. Central Command) وویل چې دا بریدونه د میزایلو ځایونه د غیر فعالولو او د بحري مینې د ځای پر ځای کولو د مخنیوي لپاره د ځان دفاعي اقدام و [1, 2]. پوځ په ځانګړي ډول د هغه کښتيو هدف ګرځول چې په جنوبي اوبو کې مینې اچولو هڅې کولې [2].
د ایران چارواکو وویل چې دې بریدونو هغه ceasefire (توقف آتش) مات کړی چې تقریباً یو کال وړاندې پیل شوی و [4]. تهران د دې بریدونو په ځواب کې د "پامان سختتر" عکس العمل ته وعده وکړه او ویې ویل چې دا اقدام د سولې اوسنیو خبرو اترو ته ګواښ دی [1, 2].
سره له دې چې کړکېچ زیات شوی، د بهرنیو چارو وزیر Marco Rubio وویل: "د جګړې د پایپلا لپاره مذاکرې دوام لري" [3]. دا بریدونه د یوې نسبتاً ارامې دورې وروسته ترسره شول چې د وروستیو جګړو څخه مخکې دوه ورځې پاتې وه [4].
د دې عملیات د قانوني حیثیت په اړه مختلف نظرونه شته. پداسې حال کې چې امریکا ادعا کوي چې بریدونه دفاعي وو، نور راپورونه ښيي چې امریکا د شپنیو فعالیتونو له لارې موجوده ceasefire ماته کړې ده [2].
“"پامان سختتر"”
دا کړکېچ د تاکتیکي پوځي اهدافو او ستراتیژیکو ډیپلوماټیکو موخو ترمنځ یو مهم کړاو څرګندوي. د مینې اچونکو وړتیاوو او د میزایلو د ځایونو په هدف ګرځولو سره، امریکا د هرمز تنگ کې د بحري لارو د خوندي کولو هڅه کوي، مګر د دې اقدام وخت د دوحې مذاکرې لپاره اړین اعتماد ته زیان رسوي. که ایران د خپل سخت ځواب ورکولو وعده پوره کړي، نو د یوې میاشتې ceasefire به احتمالاً په بشپړ ډول له منځه ځي او conflict به له ډیپلوماټیکې لارې بیرته فعال kinetic warfare ته وګرځي.
