په ونېزوئیلا کې د یوې زلزلې وروسته چې 589 کسان یې ووژل [1] او نږدې 3,000 نور یې ټپيان وو [1]، د ژغورنې عملیات روان دي.

دا ناورین په سیمه کې یو جدي بشري بیړنۍ حالت标志 کوي. د تلفاتو کچه او په کاراکاس کې د पायाڼو تخریب یوې coordinated نړیوالې ځواب وینې ته اړتیا لري ترڅو د نورو ژوند له لهجې څخه جلوگیری شي.

له زلزلې راهیسې ډېر له 30 ساعتونو څخه زیات وخت تېر شوی دی [2]. ځایي ژغورنې ډلې د السالوادور او مکسیکو له نړیوالو واحدونو سره په ګډه کار کوي ترڅو هغه ژغورونکي ومومي چې د تخریب شویو څوکو لاندې trapped دي. کارپوهان ټینګار کوي چې لومړۍ 72 ساعته د ژوند ژغورنې لپاره تر ټولو نازکه موده ده، ځکه چې له دریو ورځو وروسته د ژغورونکو موندلو احتمال په خورا کچه کمېږي [2].

د کلمبیا د Centro de Pensamiento de Gestión del Riesgo ډیریکتور، Pedro Manosalva وویل چې د وخت سره دا سیالۍ باید د ځانګړې ژغورنې ډلو، د ژوند د نښو د تشخیص ټیکنالوژۍ او نړیوال ملاتړ ته اړتیا لري.

هڅې لا هم په کاراکاس کې متمرکزه دي، چیرې چې اغېزې تر ټولو سختې وې. د ژغورنې کارکوونکي د زیانمنو imputedونو په تخریب شویو څوکو کې د ژوند د نښو موندلو لپاره ځانګړې تجهیزات کاروي. د ونېزوئیلا حکومت او بهرنیو امدادي ډلو ترمنځ همCoordination د ژغورنې د لومړۍ کړنې په پاتې وخت کې د ګټې اخیستنې په تعظیمي کولو تمرکز کوي [2].

لکه څنګه چې د مړو شمېر په دوامداره توګه زیاتیږي، لومړیتوب د ژغورونکو ایستلو ته پاتې کېږي. ټپیان په ځایي مرکزونو کې علاج کېږي، که څه هم د نږدې 3,000 کسانو د ټپي کېدو حجم [1] موجوده طبي سرچینې خورا سختې کړې دي.

“لومړۍ 72 ساعته د ژوند ژغورنې لپاره تر ټولو نازکې موده ده.”

د مکسیکو او السالوادور د نړیوالو ډلو ګډون په کاراکاس کې د جوړښتونو د تخریب شدت ته اشاره کوي. څرنګه چې د 72 ساعتونو موده د ښاري لټون او ژغورنې لپاره طلایي معیار دی، نو پاتې شوی وخت د مړو د وروستۍ شمېر کمولو لپاره حیاتي دی. د ټپیانو لوړ شمېر ښيي چې د لومړۍ ژغورنې مرحلې وروسته به د ونېزوئیلا لپاره د طبي पायाڼو په برخه کې اوږد مهالي روغتیايي ننګونې ته لاسرسی شي.