لوئیس ماتا، یو ونېزویلایي سیاسي تبعیدي چې په مادریډ کې ژوند کوي، د هغو تقریباً 400,000 [1] ونېزویلایانو څخه یو دی چې په سپین کې پناه اخیستې ده.

د هغه وضعیت د ونېزویلا څخه د سیاسي بې‌ځایه کولو کچه څرګندوي، چیرې چې د حکومت مخالفان د نیول کېدو او بدرفتارۍ سره مخیږي. ډیری خلکو لپاره، سپین د خپلو ژوندونو د خوندي کولو یوازینۍ可行 لاره او په خپل وطن کې د ډیموکراسۍ د احتمالي رېښتونی کېدو هیله ده.

ماتا مخکې له دې چې له هیواد څخه وتښتي، په ونېزویلا کې د سیاسي لاملونو له امله نیول شوی و او ورسره بدرفتاري شوې وه. اوس د سپین په پلازمېنټ کې ژوند کوي او په ډیرې لږې مالي مرستې تېره کوي، چې په میاشت کې 56 یورو [2] مرسته ترلاسه کوي.

دا مالي ستونزه د دې ډایاسپورا (وطن څخه بهر د خلکو ټولنې) ترمنځ عامه ده. که څه هم سپین یو خوندي ځای وړاندې کوي، مګر د نوي ژوند په پیل کې ډیری وخت اقتصادي ستونزې او د تبعیدۍ رواني فشارونه موجوده وي. ماتا ویل چې هغه یوازې هغه وخت ونېزویلا ته راستنېدل غواړي کله چې دا کار خوندي شي.

د ماتا تجربه په 2026 [3] کال کې د Arte لخوا تولید شوي یو ډاکیومنټري فلم کې په تفصیل سره بیان شوې، چې د ونېزویلایي تبعیدانو د پراخې ټولنې په اړه څیړنه کوي. دا ټولنه د هغې په اندازه پراخه شوې چې د اتباعو د خپل وطن څخه د تېښتې لامل د سیاسي تعقیب دوام دی.

سپین د ژبني او کلتوري اړیکو له امله د دې کډوالو لپاره یو اصلي منزل ګرځیدلې. خو د راتلو کلاؤ، چې تقریباً 400,000 [4] خلکو ته رسیدلی، د مادریډ په څیر د سپین په ښارونو کې د ټولنیز خدماتو او ادغام پروګرامونو لپاره لوی فشار رامنځته کړی دی.

“تقریباً 400,000 ونېزویلایان چې په سپین کې پناه اخیستې ده”

په سپین کې د نږدې نیم میلیون ونېزویلایي تبعیدانو تمرکز په ونېزویلا کې د سیاسي پلورالیزم (تعددیت) سیسټمیک ټلاو ته اشاره کوي. د لږې دولتي مرستې، لکه میاشتنی 56 یورو payment، باندې تکیه ښيي چې که څه هم سپین فزیکي امنیت وړاندې کوي، مګر د سیاسي کډوالو اقتصادي ادغام لا هم یوه ناپایداره ننګونه ده.