ویتنام د جنوب شرق آسیا کې د ګرځندوی د اصلي مرکز څخه کیستلو لپاره په инфраструкچر کې خپله مصرفات زیاتوي [1].
دا ستراتیژیک ګام په داسې حال کې وړاندې کیږي چې هیواد هڅه کوي د ګاونډیو بازارونو په څیر د اقتصادي زیانونو پرته چټک Wachstum وساتي. ویتنام د خپل جذابیت د متنوع کولو په لاره تګ کوي ترڅو د ګرځندوی د عاید لپاره یوازې یوې مليت ته د تړاو له نوسانو څخه ځان وساتي [2].
د ګرځندوی چارواکو وویل چې ویتنام په ۲۰۲۵ کال کې ۲۱ ملیونه لیدونکي جذب کړي دي [1]. دې زیاتوالي حکومت ته د دې خبره کولوきっかけ ورکړ چې په инфраструкچر پروژو کې پانګونه وکړي ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې هیواد کولی شي د راتلونکو اړتیاوې پوره کړي او نړیوالو مسافرو ته د تجربې لوړ کیفیت وړاندې کړي [1].
د پلان جوړون پروسه په ډیره توګه د تایلنډ څخه ترلاسه شویو تجربو ته تمرکز کوي. چارواکو وویل چې دوی هڅه کوي د تایلنډ هغه غلطۍ تکرار نه کړي چې یوازې پر چینوي ګرځندویانو تکیه کولې [2]. کله چې د یاد بازار د لیدونکو شمېر کم کړ، د تایلنډ د ګرځندوی سیکتور له سختې ناثابتي سره مخ کړ؛ ویتنام غواړي د لیدونکو د ډیموګرافیکي ترکیب د یوې متوازن کړنې له لارې د داسې یو حالت څخه ځان وساتي [2].
د ترانسپورټ او میزبانی د اسانتیاوو په اوسنیه پانګونه کولو سره، ویتنام ځان د نړیوال سفر بازار د یوې لویې برخې ترلاسه کولو لپاره چمتو کوي. هدف د داسې یو انعطافمن د ګرځندوی اکوسیستم رامینځته کول دي چې د سیمې اقتصادي بدلونونو ته مقاومت وکړي او په عین حال کې چې د میلیونونو نویو لیدونکو لپاره خپل ظرفیت زیاتوي [1].
“ویتنام په ۲۰۲۵ کال کې ۲۱ ملیونه لیدونکي جذب کړل”
د ویتنام ستراتیژي د ګرځندوی د پایلهوار مدیریت په لور یو بدلون څرګندوي. د حکومت لخوا د خامو شمېرونو پر ځای د инфраструкچر او بازار متنوع کولو ته لومبیتوب ورکول د دې لپاره دي چې خپل اقتصادي Wachstum د هر یو ځانګړي بهرني بازار له نوسانو څخه جلا کړي، او په اصل کې ګرځندوی ته د لنډمودستي عاید پر ځای د اوږدمودتي инфраструкچر د یوې لوبې په توګه وګوري.
