د ویلنګټن (Wellington) میوزیم د نیو زیلینډ د پلاسرې ښار د میلمستیا تاریخ وړاندې کولو لپاره د "Capital of Kai" نمایش 개최 کوي.
دا نمایش د ښار د خوړونکو او ټولنیز میراث په وړاندې کولو سره د دغه ښار د خوړلو او څښلو د کلتور تکامل নথিوي. میوزیم د پخوانیو کافې ګانو څخه تر عصري رستورانتونو پورې د بدلون په ثبتولو سره، د ویلنګټن د ټولنیز جوړښت یو کړکۍ پرانیزي.
په دې نمایش کې د رستورانتونو، بارونو او کافې ګانو پراخه ټولګه د یادګارونو وړاندې شوې ده [1]. د دې ټولګې ډېره برخه د 1920 لسیزې ته relate کیږي [1]، چې د 20 مېلادۍ پېړې د پیلو د جمالياتی او عملیاتي معیارونو په اړه یو لید وړاندې کوي. لیدونکي کولی شي هغه اثار وګوري چې د ښار د میلمستیا تاریخي منظره ښیې او دا څرګندوي چې څنګه ټولنه په تېرو لسیزو کې د یو ځای کېدو او ډینر کولو عادتونه درلود.
د دې نمایش یو مرکزي محور یو rebuilding شوی پخوانی د espresso قهوې روسټر (roaster) دی [1]. دا الايوم د ښار له قهوې کلتور سره د اوږد مهال اړیکې یو فزیکي استازیتوس دی، یو ځانګړی صفت چې نن هم د ویلنګټن یو تعریفي مشخصات پاتې دی.
میوزیم د دې ټولګې ترتیب د هغه خلکو او سوداګریو د ستاینې لپاره کړی چې د سیمې د خوړو صحنه یې جوړه کړې [1]. نمایشونه د ښار د میلمستیا صنعت د یوې ساده خدماتي برخې څخه تر یو پیچلي ګاسترونومیک (gastronomic) مرکز پورې بدلون باندې ټینګار کوي. د دې توکو په خونده کولو سره، میوزیم ډاډ ترلاسه کوي چې د پخوانیو سوداګرو او اشپازانو میراث د وخت په تېرېدو سره له منځه نه شي.
د "Capital of Kai" د ثبت کولو دا هڅه د ښار په کې د ښاري ساتنې (urban preservation) له پراخې موخو سره موافق ده. میوزیم د دې نمایشونو څخه د دې لپاره ګټه پورته کوي چې عامه خلک خبر کړي چې میلمستیا څنګه د سیمې د کلتوري او اقتصادي بدلونونو لپاره د یوې آیینې په څېر کار کوي [1].
“دا نمایش د ویلنګټن د میلمستیا تاریخ وړاندې کوي، چې د 1920 لسیزې یادګارونه پکې شامل دي.”
دا نمایش د ویلنګټن د قهوې او خوندورې خوړو مرکز म्हणून هویت ته ټینګار کوي او د دې ریښې تر یوې پېړۍ وړاندې تعینوي. د 1920 لسیزې د وسایلو او یادګارونو په آرشیو کولو سره، میوزیم د ښار د لوړ کیفیت میلمستیا لپاره د اوسنۍ شهرت یو تاریخي سلسله رامینځه راوړي او تجارتي تاریخ ته د کلتوري میراث بڼه ورکوي.
