ترهور په غربي افریقا کې خپاتېږي، چې په Sahel سیمه کې د امنیتي بحرانه ژوره کوي [1, 2].
دا څپه څپه زیاتوالی د څو حکومتونو د ناپایدارۍ خطر създаوي او ممکن په میلیونونو ملکي وګړو اغیزه وکړي [2]. لکه څنګه چې جهادي ډلې خپلې څپې خپروي، د سیمې د دولتونو وړتیا د نظم د ساتلو لپاره کمېږي، چې یو داسې خلا رامنځته کوي چې افراطي عناصر نور هم پیاوړي کوي.
دا بحرانه په Sahel سیمه کې متمرکزه ده، چې په ځانګړې توګه Mali، Niger، Burkina Faso او Chad په ګډون هېوادونه اغیزمنوي [1, 2]. دا هېوادونه د جهادي ډلو د هڅو سره مخ دي چې ځمکې تلا کېنه او د دولتي واکضعیت کم کړي.
د سیمې د حکومتونو ترمنځ داخلي تضادونو د ترهور ضد هڅو اغیزمنتیا کړکمنه کړې [1, 2]. دا سیاسي تضادونه د یوې متحدې fronts د جوړولو مخه نیسي، چې له امله یې سرحدونه خلاص پاتې کیږي او امنیتي ستراتیژۍ ټوټه ټوټه کیږي.
محدوده منابع د ځوابي عملونو نور هم پیچلې کوي [1, 2]. ډېری اغیزمن شوي دولتونه د پراخو او وچو سیمو کې د ګرځنده شورشي ډلو د تعقیب لپاره اړینې نظامي تجهیزات او استخباراتي وړتیاوې نلري.
د بهرنیو ملاترو کمښت هم په وضعیت کې د خرابوالي کې مهم رول لوبولی [1, 2]. د نړیوال نظاميک کومک او ډیپلوماټیک فشار کمښت باعث شوی چې ځايي ځواکونه مجبوره شي د ترهور د ګواښونو په وړاندې د پخلاغو کالونو په پرتله په لږو وسایلو سره مبارزه وکړي.
د سیمې حکومتونه اوس د داخلي سیاسي ثبات او د امنیتي همکارۍ د اړتیا ترمنځ د توازن ساتلو لپاره مبارزه کوي. د یوې جامع ستراتیژۍ نشتون پدې معنی دی چې په یو هېواد کې ترلاسه شوي کامیابیاوې اکثراً د شورشي تحریکاتو له امله له منځه ځي چې ګډاوو هېوادونو ته لېږدېږي.
“ترهور په غربي افریقا کې خپاتېږي، چې په Sahel سیمه کې د امنیتي بحرانه ژوره کوي”
په Sahel کې د جهادي فعالیتونو پراخوالی د سیمې د امنیتي جوړښتونو سیسټماتیک ناکامي ښيي. د نړیوال مداخلې کموالی او داخلي سیاسي ناپایدارۍ وړاندې کوي چې دا بحرانه د یو ځاییز شورشي تحریک څخه د یوې پراخې سیمې ناپایدارۍ ته تبدیل شوې، چې ممکن د غربي افریقا جيوسياسټیکي منظره بدله کړي.
