د روغتیا نړیوال سازمان (WHO) چهارشنبې وویل چې د ایبولا د خپریدو خطر په نړیواله کچه کم، خو په ملي او سیمه ایزه کچه لوړ دی [1].
دا ارزیونه د سیمه ایزې کنټرول او نړیوال امنیت ترمنځ یو مهم کړکېچ په ګڼنه کې نیسي. سره له دې چې نړیواله محدوده د لږ خطر سره مخ کېږي، خو په مرکزي افریقا کې د روغتیا पायाڅرګون باید د یوې پراخې بحران څخه د مخنیوي لپاره د دې سختې ناروغۍ اداره کړي.
دا اپیدیمیک په DRC (ډیموکراټیک جمهوریت د کانګو) او اوگانډا کې تمرکز کړی دی [1]. د WHO potrivit، دا ویروس د ایبولا د Bundibugyo نادر ډول ته relate کیږي [2]. دا ځانګړی ډول سیمه ایز ځواب ته پیچیدگی اضافه کوي، ځکه چې روغتیایي چارواکي د مواردو د جلا کولو او د سرحدونو له لارې د انتقال تعقیبولو لپاره کار کوي.
روغتیایي چارواکو وویل چې دا اپیدیمیک احتمالاً دوه میاشتې وړاندې پیل شوې وه، مخکې له دې چې په رسمي ډول اعلان شي [3]. د تشخیص کې دې ځنډ повлия کونکي سیمو لپاره د اوسني لوړ خطر حالت ته przyczyn شوی دی، یو وضعیت چې د ثبات لپاره د عاجلې ملي مداخلې ته اړتیا لري.
سره له دې سیمه ایزې ناثابتي، WHO وویل چې د دې ویروس نورو قاره ګانو ته د خپریدو احتمال کم پاتې کیږي [1]. سازمان په DRC او اوگانډا کې وضعیت څاري ترڅو ډاډ ترلاسه کړي چې سیمه ایزه کنټرولونکي تدابیر اغیزمن پاتې شي.
د ویروس د ګاونډیو ټولنو ته د نورو خپریدو د مخنیوي لپاره د دواړو هیوادونو ترمنځ همسایي اړین دی. WHO د لارښوونې او ملاتړ وړاندې کوي ترڅو ځايي چارواقو سره د Bundibugyo ډول په اداره کولو کې مرسته وکړي، کوم چې د ایبولا له نورو عامو ډولونو سره توپیر لري.
“د ایبولا د خپریدو خطر په نړیواله کچه کم، خو په ملي او سیمه ایزه کچه لوړ دی.”
لوړ سیمه ایز خطر او د Bundibugyo نادر ډول کارول ښیي چې ځايي روغتیایي سیسټمونه تر سخت فشار لاندې دي. څرنګه چې اپیدیمیک د اعلان وړاندې دوه میاشتې دوام کړی، نو د لومړنیو کنټرولونو فرصت ختم شوی، چې په پایله کې تمرکز اوس د سیمه ایزې سختې کموونکي کړنو لور ته shift شوی ترڅو د 'کم' نړیوال خطر د زیاتوالي مخه نیسه شي.
