د ۲۰۲۶ کال د FIFA World Cup میزبان ښارونه د لويو عامه پانګونونو او ناڅرګندو اقتصادي ګټو ترمنځ تله څیني، ځکه چې دا tournament په دې میاشت کې پیل کیږي [1].
مالي خطرونه خورا زیات دي ځکه چې ښارونه باید پریکړه وکړي چې ایا د ګرځندګرۍ په عارضي زیاتوالي او د पायाڼو لګښتونو سره د میزبانۍ لوړ قیمت برابرول کیدی شي. که چیرې عاید له توقعاتو سره سم نه وي، نو په امریکا او کاناډا کې به د مالیاتو ورڅخه د اوږدمادني پورونو بار پورې کړی شي.
په کاناډا کې، د ټورنټو (Toronto) او ونکوور (Vancouver) لپاره مالي خطرونه په ځانګړي ډول لوړ دي. د The Globe and Mail د acordo {C}، په ټورنټو کې د ۶ مېچونو [3] د 개최 لپاره شاوخوا 380 ملیونه ډالره [2] لګښت ته expectativa ده. خو د یادېสิ่งانې potrivit، د ښار لپاره د میزبانۍ ټول لګښتونه ممکن له 700 ملیونه ډالرو څخه تیر شي [2].
دا ارقام د یو نړیوالې پیښې د میزبانۍ د شرافت او د عامه لګښتونو د حقیقت ترمنځ کړکېو ته اشاره کوي. ډیری ښارونه د FIFA سختو اړواقو پوره کولو لپاره په سټاډیومونو او ترانسپورټي سیسټمونو کې لوی پانګونونه کوي، دا هغه لګښتونه دي چې ډیری وخت د ټیکټونو پلور او هوټلونو د ریزرویشن څخه ترلاسه شوی راتلونکی ګټه ترې زیاته وي.
تحلیلګار دا ارزونه کوي چې ایا د ګرځندګرۍ очаکېدونکی زیاتوالی واقعیا د دې لګښتونو توجیه کولی شي [4]. که څه هم دا tournament نړیواله شهرت راوړي، خو د ځانګړو पायाڼو او ښالونونو اوږدمادنی ګټوروالی د ځایي حکومتونو لپاره د بحث نقطه پاتې کیږي.
منتقدان استدلال کوي چې په تاریخ کې ترټولو لویه World Cup ممکن میزبان ښارونه له سخت پښیمانۍ سره پریږدي [5]. دا احساس د پخوانیو tournamentونو څخه پیدا شوی چیرې چې وعده شوی "اقتصادي معجزه" رښتیا نشوه کیدلی او تر شا یې داسې سټاډیومونه پریښودل چې نه کارول کیږي او عامه خزانه یې خاذه شوې وه.
“په ټورنټو کې د ۶ مېچونو د 개최 لپاره شاوخوا 380 ملیونه ډالره لګښت ته expectativa ده، پداسې حال کې چې د میزبانۍ ټول لګښتونه ممکن له 700 ملیونه ډالرو څخه تیر شي.”
د ۲۰۲۶ کال World Cup د لویو پیښو د میزبانۍ د 'winner's curse' یا 'بريونکي نفرین' یو حالت وړاندې کوي. پداسې حال کې چې دا tournament د FIFA لپاره ملیاردونه ډالره ګټه تولیدوي، مالي بار ته بلل شوي ښاروالو او بلدیه حکومتونو ته اړول کیږي. د ټورنټو کې د 380 ملیونه څخه تر 700 ملیونه ډالرو لګښت او د ګرځندګرۍ د حقیقي عاید ترمنځ توپیر هغه سیسټماتیک خطر ښیي چې میزبان ښارونه یې د ځایي مالي ثبات پر ځای د نړیوال شرافت ته لومبیتیا ورکوي.
