د نړۍ اقتصادي فورم (World Economic Forum) ویل چې نړیوال اقتصاد په موجوده کې د متضاد مالي signalونو او د بازار د نوسانونو له امله له توازن څخه بهر دی [1].
دا ناثباتیت ځکه اهمیت لري چې دا د پرمختللو او پرمختګ په حال کې دواړو هیوادونو تعادل ته اغیزه کوي، چې احتمالاً په بیل HttpResponseو سیمو کې همغوره growths او مالي ثبات خنډولای شي [1].
د فورم په باور، څو یوځای شوي عوامل په دې ناصولۍ کې رول لوبوي. د انرژۍ د قیمتونو بدلونونو تولیدونکو او مصرفونکو لپاره غیر قابل پیشنګوي لګښتونه رامینځه کړی دي [1, 2]. دا نوسانونه د افلاسیون د زیاتوونکي فشارونو په څنګ کې رامینځه کیږي، چې د مرکزی بانکونو لپاره د قیمتونو ثبات ساتل ستونزمن کوي [1, 2].
د پور زیاتېدونکې کچې د ملي بودیجې باندې نور فشار own کوي [1, 2]. لکه څنګه چې حکومتونه او خصوصي ادارې له دې مکلفیتونو سره مبارزه کوي، د افلاسیون د مخنیوي لپاره د سود د لوړېدونکو نرخونو اعمال شوي دي، یو داسې اقدام چې ډیری وخت د موجوده پورونو د تادیاتو لګښت زیاتوي [1, 2].
دا عناصر په انفرادي ډول نه عمل کوي. بلکې، دوی mixed signals تولیدوي چې نړیوال اقتصادي تعادل destabilize کوي [1]. دا چاپو پالیسي جوړونکو ته ستونزمنه کوي چې پریکړه وکړي چې growth ته لومبیتوب ورکړي که د افلاسیون کنټرول ته، ځکه چې د مختلفو سکتورونو ډیټا ډیری وخت یو بل contradicted کوي [1, 2].
په دې بحث کې یاد شوی اقتصادي نظر (dogma) ممکن دې ناصولۍ ته د Contribution سبب وي [2]. پایله یو fragmented نړیوال منظر دی چې چیرې ځینې هیوادونه د stagnation سره مخ دي او ځینې نور د overheating بازارونو سره مبارزه کوي [1].
“نړیوال اقتصاد د توازن څخه بهر توصیف شوی دی.”
د سود د لوړ نرخونو او د انرژۍ د نوسانونکي لګښتونو یوځای کیدل د نړیوالو مشرانو لپاره یو 'پالیسي تله' (policy trap) رامینځه کوي. کله چې افلاسیون لوړ پاتې شي، نرخونه باید لوړ وي، مګر همدغه نرخونه نړیوال پور اداره کول ګرانوي، چې احتمالاً په پرمختګ په حال کې هیوادونو کې د پور د نه تادیاتو (defaults) سبب ګرځي او په پرمختللو اقتصادونو کې growth ورو کوي.
