کرسټین فاندنهلم (Christine Fandenhelm)، چې د دویمې نړوالې جګړې [1] ۹۵ کلنه ژوندی پاتې شوې شخصه ده، د هلندي ختیزې (Dutch East Indies) د جاپانی اشغالې څخه د ژوندي پاتې کېدو خپل یادونه شریک کړل.
د هغې شهادت د Civilian کړافونو او اجباري کارګرۍ په اړه یو شخصي روایت وړاندې کوي چې د ۱۹۴۰ لولمې کې د دې سیمې د تاریخ ځانګړتیا وه. دا یادونه د جګړې له امله د رواني او کورنۍ د پاتې شویو زخمونو په اړه رڼاءzine اچوي.
فاندنهلم چې شاوخوا ۱۹۳۱ کال کې په هغه ځای کې زېږېدل شو چې اوس جاوا، اندونیزیا ده، ویې ویل چې د جګړې څخه وړاندې یې ژوند ډېر ښکلی و [2]. دا ثبات هغه وخت پای ته ورسېد چې په ۱۹۴۲ کې جاپانی اشغالې پیل شوې [3]. هغې د هغه دورې د تخریباتو په یادول کې ویل چې هرڅه له لاسه ورکړل شول، حتی د کورنۍ د هغې د کور سسټم (ceiling) هم له منځه لاړ [2].
د فاندنهلم پلار، چې یو هلندی اتباع و، د ۱۹۴۵ کال د جګړې په پای کې په جاوا کې د جاپانی ځواکونو لخوا نیول شو [3]. هغه د بندۍ پر مهال مړ شو. فاندنهلم ویل چې له خپل پلار څخه یې اوریدل وو چې هغه کسان چې د خندکونو کیندنه به یې پای ته رسوله، په ساده توګه به سم سیند ته غورځول کېدل [2].
د جګړې ټروما د هغې مېړه ته هم رسید، چې په جاپان کې د ناګاساکې په یو شپې پېر (shipyard) کې د اجباري کارګرۍ 対象 شو [3]. د ۱۹۴۵ کال د اګست په ۹مه، هغه د ښار د اتومي بمبنګ سره مخامخ شو [4]. سره له دې چې چاپیریال ډېر تخریب شوی و، هغه له دې پېښې څخه ژوندی پاتې شو [3].
فاندنهلم خپله کیسه د ۲۰۲۶ کال د جون په ۱۹مه [1] وړاندې کړه، چې دا د جاپان د امپراتور او امپراترینې د نېدرلاند (Netherlands) سفر پر مهال وه [3]. د هغې شهادت د استعمارۍ اشغالې او په پاسیفیک کې د جګړې د نیوکلیوي پای ترمنځ د پیوستون یو ژوندۍ ریکارډ دی.
هغې ویل چې د اشغالې دوره ډېره وحشتناکه وه [2].
“هرڅه له لاسه ورکړل شول. د کور سسټم لاړ شو، او په حقیقت کې هرڅه له لاسه ورکړل شول.”
د فاندنهلم روایت د پاسیفیک جګړې درې جلا ساحې سره تړي: د جنوب شرق آسیا اشغالې، د اروپایي استعمارکونو بندي کول، او د جاپان اتومي بمبنګ. د هغې شهادت د جاوا کې د پلار مړینې او د ناګاساکې کې د مېړه د ژوندي پاتې کېدو په تړاو، په یوې کورنۍ باندې د جاپانی امپراتورۍ د پالیسۍ او وروسته د اتحادیو (Allied) د ځواب د پراخې اغېزې څرګندونه کوي.
