په بولیویا کې د ولرېس رولډریګو پاز (Rodrigo Paz) پر وړاندې د دریو اونیو څو اړیزو احتجاجونو panahon کې لږ تر لږه ۷ کسان ووژل شول [1], [2].
دا ناارامه حالات د پاز د ادارې لپاره د ژورې سیاسي کړکې signal ورکوي، ځکه چې اقتصادي ناثاباتي مهمې ټولنیزې برخې له حکومت څخه جلا کړې دي. د توکو د کمتري کېدو او ملکي ناارامۍ ترکیب په لا پاز (La Paz) کې د اوسنی حکومت ثبات ته ګواښ 의해 کوي.
د ۲۰۲۶ کال د می میاشت کې د خوړو او تېلو د سخت کمتري کېدو له امله مظاهرهګرۍ شدت شوه [3]. کارګرانو، کان کوونکو او نورو ټولنیزو برخو بلاکېدونه تنظیم کړي او په ځانګړې توګه په پلازمېنډه ښار لا پاز (La Paz) کې له امنیتي ځواکونو سره сутиزونونه ترسره کړي [4], [5].
راپورونه ښيي چې پولیسو د خلکو د تلاړولو لپاره stun grenades او اشکزاونکي ګاز څخه ګټه اخیستې ده [6]. مظاهرهګرانو د دې په ځواب کې بوتلولې وړکې او د تجارت او शासकीय عملیاتو د ګډوډولو لپاره د لارو بندوبند کړی دی [6].
اقتصادي بېباکۍ دې تحریک تهe لمنجه ورکړې، چې граждаوو د قیمتونو لوړېدل او د بنسټیزو اړتیاوو نشتوالی د خپلو اصلي شکایتونو په توګه یاد کړي [7], [8]. دې شرایطو د ولرېس پاز د استعفې لپاره پراخې غوښتنې ته leading کړې [7].
دا بحران د ۲۰۲۶ کال د می په پیلاو کې پیل شو [3]. په راتلونکو دریو اونیو کې، کړکېوال له سیمه ییزو شکایتونو څخه یو ملي تحریک ته بدل شو چې څو کارګرې برخې پکې شاملې شوې [1], [2].
که څه هم حکومت د کمتري کېدو د حل لپاره کوم رسمي پلان وړاندې نه کړی، خو په سړکونو باندې د کان کوونکو او کارګرانو دوامداره شتون د دولت او عامو خلکو ترمنځ د بن بست (deadlock) په حالت اشاره کوي [4], [5]. د ۷ کسانو مړینه د اوسني امنیتي وضعیت د ناثاباتۍ نښه ده [1], [2].
“په بولیویا کې د دریو اونیو څو اړیزو احتجاجونو panahon کې لږ تر لږه ۷ کسان ووژل شول”
دا اوسنی ناارامه حالت د بنسټیزو سرچینو د ویش په مدیریت کې سیسټماتیک پاتې راتګانې منعکس کوي، چې د اقتصادي کمتري کېدو مسئله په یو سیاسي مشروعیت بحران بدل کړې ده. د کان کوونکو او کارګرې برخې، چې په بولیویا کې تاریخي توګه پیاوړې سیاسي actor-ان دي، د جلا کولو پهڅخه، ولرېس پاز د حکومت کولو په یو خطرناک حالت کې دی، چیرې چې د تېلو او خوړو د قیمتونو د نه ثابتولو پایله د حکومت بشپړ ټلاو کیدی شي.
