د رهبرۍ او صنعتي کنټرول په اړه شخړې د اروپا د 100 ملیارده یورو [1] د جنگي طیارې پروګرام او د فرانسې او جرمني د ټانکونو یوه ګډه پروژه ماتولو تهدید کوي.
دا اختلافات د دې قاړې د یويکې دفاعي инфраструкچر جوړولو وړتیا له خطر سره مخ کوي. په داسې حال کې چې اروپايي هېوادونه هڅه کوي چې له بهرنیو نظامي تامین کونکو څخه خپله تکیه کمه کړي، د اولویتونو په اړه داخلي اختلافونه د مهمو تجهیزاتو پراکلوب ممکنs به کنجکړ کړي.
دا conflict د اروپايي دفاعي صنعت کې د برلاړۍ لپاره د مبارزې محور دی. فرانسه او جرمني، چې د دې ابتکارونو اصلي مشران دي، په دې نظر کې نه دي چې څوک باید د پروګرامونو رهبری وکړي او صنعتي کنټرول څنګه باید وویشل شي [1]. دا tensione اوس د هوایي sector څخه د ټانکونو د ګډې پروژې پراکلوب ته رسیدلې ده [1].
د ملي نظامي اولویتونو توپارتیا دا همکارۍ نورې هم پیچلې کوي. هر هیواد خپلې ستراتیژیکې اړتیاوې لري، چې کله هڅه کیږي د whole سیمې لپاره یو واحد او معیاري تجهیزات جوړ شي، نو ډیری وخت سره ټکر کیږي [1]. د دې ډول ناهماهنګۍ د پریکړې په بهیر کې یو لوی خنډ رامنځته کړی دی.
د صنعت تحلیلګاره ویل چې د صنعتي کنټرول لپاره سیباق یوازې د انجینرۍ په اړه نه دی، بلکې د اقتصادي خپلواکۍ (economic sovereignty) په اړه دی. ګډونوال هیوادونه د راتلونکي نسل د نظامي ټیکنالوژۍ د رهبرۍ سره تړاوې شهرت او د کار فرصتونو لپاره سیال وي [1]. په نتیجه کې، د جنگي طیارې په برخه کې 100 ملیارده یورو [1] پانګهګذاري ناپایداره پاتې ده ځکه چې شریکان د یوې ګډې نقطې موندلو لپاره مبارزه کوي.
“د رهبرۍ او صنعتي کنټرول په اړه شخړې د اروپا د 100 ملیارده یورو د جنگي طیارې پروګرام ماتولو تهدید کوي.”
د دې پروژو ناپایداري ښیې چې ملي صنعتي ګټې او ستراتیژیک خپلواکي لا تر اوسه د یوې متحدې اروپايي دفاعي هویت څخه ډیر اهمیت لري. که فرانسه او جرمني ونه شي کول چې د رهبرۍ دا شخړې حل کړي، اروپا ممکن د متحده ایالاتو نظامي ټیکنالوژۍ ته وابسته پاتې شي، چې دا به د غیر-EU ځواکونو څخه د ستراتیژیکې خپلواکۍ هدف کمزوری کړي.
