د هندې بهرنیو چارو وزارت (Ministry of External Affairs) روښانه کړ چې هندي پاسپورټ د سفر یو سند دی او د تابعیت د قاطع ثبوت په توګه کار نه کوي [1, 2].

دا تمیز خورا مهم دی ځکه چې دا د سفر اداري حق او د تابعیت قانوني حالت څخه جلا کوي. د دې دوو پیچلو مسایلو د جلا کولو په Procuration، حکومت ټینګار کوي چې تابعیت یو قانوني حالت دی چې د ځانګړو قوانینو او ملاتړکونکو ریکارډونو له لارې ټاکل کېږي، نه د یو فزیکي سند په واسطه [1].

دا وضاحت د 14م [3] Passport Seva Day پر مهال وړاندې شوی. دا مراسم د وزارت لپاره یو داسې پلیټ فارم دی چې د پاسپورټ خدماتو ادارې او د هندي اتباعو لپاره د قانوني اړونو په اړه خبرې وکړي [2].

د وزارت په lifeline، د پاسپورټ درلودنه په اتوماتیک ډول د تابعیت حالت نه ورکوي او نه یې ثابتوي [1, 2]. پرځای یې، تابعیت د هندې د قوانینو لهСъгласно او د ملاتړکونکو ریکارډونو د تصدیق له لارې ټاکل کېږي [1]. پدې معنی چې که څه هم پاسپورټ یو شخص ته اجازه ورکوي چې نړیوالې سرحدونه تېر کړي او د سفر لپاره ځان د هندې اتباع معرفي کړي، خو دا په محکمه یا اداري کړو کې د تابعیت د ثابتولو لپاره اصلي قانوني وسیله نه ده.

د وزارت دا موقف ښکاره کوي چې د پاسپورټ изда کول د غوښتنلیک پر مهال وړاندې شویو اسنادو ته आधारित دي، مګر د پاسپورټ لرونکي بنسټیز قانوني حالت د هیواد د قوانینو تابع پاتې کیږي [1].

هندي پاسپورټ د سفر یو سند دی، د تابعیت قاطع ثبوت نه دی.

دا وضاحت د سفر اجازه او ملي هویت ترمنځ قانوني سرحد پیاوړی کوي. د دې ویلو سره چې پاسپورټ د تابعیت definitive ثبوت نه دی، هندي حکومت دا واک ساته چې د یو شخص د تابعیت حالت د قانوني ریکارډونو پر بنسټ نقد یا رد کړي، حتی که هغه شخص یو বৈধ سفر سند ولري.