د هند বৈদেশিকو چارو وزارت (MEA) وویل چې د هند پاسپورټ د سفر یو سند دی او د هند تابعیت ثابتونکی دلیل نه دی.
دا توپیر د هغه کسانو لپاره خورا مهم دی چې قانوني شخړو او د حکومت د تصدیق پروسو سره مخ دي. څرنګه چې پاسپورټ د تابعیت د نهایتي ثبوت په توګه کار نه کوي، نو اوسوونکي ښايي د رسمي بیاکتنې پر مهال د خپل قانوني حالت د ثابتولو لپاره اضافي اسنادو ته اړتیا ولري.
د বৈদেশিকو چارو وزارت (MEA) وویل چې د تابعیت د ثابتولو لپاره نور اسناد اړین دي. دا اړتیا په ځانګړې توګه د Special Intensive Revision پروسې لپاره اړیکه لري، چیرې چې پاسپورټونه د قانوني چارو لپاره د کافي ثبوت په توګه نه ګڼل کیږي [1], [2].
د 1967 د پاسپورټونو د قانون (Passports Act) لهСъبې [1]، وزارت د ځینو غیر هنديانو ته د پاسپورټونو د ورکولو حق لري. په نتیجه کې، پاسپورټ یوازې په بهرونو کې د یو شخص ملیت تصدیق کوي او په هند کې د تابعیت ضمانت نه ورکوي [1], [2].
قانوني متخصصانو او پپلوOfficials وویل چې که څه هم پاسپورټ د تابعیت یو قوي دلیل دی، مګر دا لا هم د نهایتي قانوني ثبوت څخه جلا دی [2]. دا خلاکه ځکه موجوده ده چې د دې سند اصلي هدف نړیوال سفر تسهیلول دي، نه د ملي هویت د یو definitive ریکارډ په توګه کار کول.
د عامو غلط فهمیو د حل لپاره، وزارت د 10 FAQs د یو لړۍ له لارې لارښوونې وړاندې کړې چې په کې تفصیل شوی چې کوم اسناد د تابعیت د ثابتولو لپاره کارول کیدی شي [1]. دا لارښوونې د سفر اسنادو د ورکولو په مقابل کې د تابعیت د حقونو د تصدیق د قانوني چوکاټ د روښانه کولو لپاره دي.
“د هند پاسپورټ د سفر یو سند دی او د هند تابعیت ثبوت نه دی.”
د MEA دا وضاحت د سفر لپاره د ملیت او د تابعیت د قانوني حق ترمنځ یو قانوني توپیر په توګه وړاندې کوي. د دې په ټینګار سره چې د Passports Act غیر تابعانو ته د اسنادو ورکولو اجازه ورکوي، حکومت دا signal ورکوي چې د پاسپورټملکیت به کسان د تابعیت د تصدیق پروسو یا د خپل قانوني حالت د ثانوي شواهدو وړاندې کولو اړتیا څخه ژمن نه کړي.
