د هند د بهرنیو چارو وزارت (MEA) چارواکو وویل چې د هند پاسپورټ د سفر یو سند دی او د تابعیت قطعي ثبوت نه دی [1, 2].
دا وضاحت د عامو خلکو د هغه गोंجولنې په ځواب کې شوی چې په اړه یې پوښتنې کېدې چې حکومت د تابعیت د ثابتولو لپاره کوم سندونه مني. څرنګه چې پاسپورټونه په اصلي توګه د نړیوالو سفرونو لپاره کارول کېږي، نو یوازې د تابعیت د قانوني ثبوت په توګه په هغوی تکیه کول کېدای شي چې په رسمي قانوني شالیدونو کې پیچلتیاوې پیدا کړي [2, 3].
دا اعلان د Passport Seva Diwas پر مهال وشو، چې یو داسې مراسم دي چې د پاسپورټ خدماتو سیسټم ته وقف دي [4]. سره له دې چې وزارت د خپلو عملیاتو پراخوالی ته اشاره وکړه او یاد یې کړل چې په 2025 کال کې 15 ملیونه پاسپورټونه وړاندې شوي دي [4]، خو چارواکو وویل چې د دې سند اصلي هدف د سرحدونو ترمنځ د تګ راتګ تسهیلول دي.
د دې سند قانوني تفسیرونه توپیر لري. ځینې راپورونه وړاندیز کوي چې Aadhaar کارتونه، Voter IDs او PAN کارتونه هم د تابعیت د قطعي اسنادو په توګه کافي نه دي [1]. نور نظرونه دا وړاندیز کوي چې که څه هم پاسپورټ په محکمه کې وروستی ثبوت نه دی، خو بیا هم د یو کس د تابعیت د حالت لپاره یو قوي دلیل پاتې کېږي [3].
د بهرنیو چارو وزارت غواړي ډاډ ترلاسه کړي چې اتباع د هویت اسنادو او د تابعیت د سندونو ترمنځ توپیر پیپوهري. د سفر د سند د ګټې او د تابعیت د قانوني حالت د جلا کولو په لاره تګ سره، حکومت غواړي چې په اداري او قانوني کړو کې د تابعیت د تصدیق طریقه معیاري کړي [1].
“پاسپورټ د سفر یو سند دی، نه د هند تابعیت ثبوت”
د MEA دا توپیر د حکومت لخوا د هویت د یو سند لرلو او د تابعیت لپاره د قانوني اړتیاوو پوره کولو ترمنځ یو قانوني خلا په ګوته کوي. د دې په واضح کولو سره چې پاسپورټونه، Aadhaar او PAN کارتونه قطعي ثبوتونه نه دي، حکومت د تابعیت لپاره د سختترو ثبوتونو معیار ته اشاره کوي، چې کېدای شي د هند په محکمو کې د تابعیت په اړه د قانوني شالیدونو پر پروسه اغیز وکړي.
