د ایران سختپالان په دې اړه چې ایا په تهران کې د امریکا او ایران د تفاهم یادښت (Memorandum of Understanding) ته عمل وشي که نه، د واکمنۍ په یوې جګړې کې ښکېل دي [1, 2].

دا شخاره د تهران او واشنګټن ترمنځ د tensão کمولو لپاره د ډیپلوماټیکو هڅلو ثبات ته ګواړه کوي. که دا تړون ناک شي، نو دا کیدای شي د isolationist ډلو لپاره د ګټې signal وي او په Middle East کې سیمه ییز امنیت نور هم不稳定 کړي.

د Islamic Revolutionary Guard Corps (IRGC) غړي او د ایران clerical establishment د دې اختلافات په مرکز کې دي [1, 2]. سختپالې ډلې опаکه دي چې د امریکا سره تړون به د دولت پر سیاسي او ایډیالوژیکي کنټرول اثر یوهي، یو داسې بدلون چې کیدای شي د ایران ستراتیژیک سیمه ییز موقف له خطر سره وړاندې کړي [1, 2].

دا داخلي مخالفت د مبارزې د ماهیت په اړه د مختلفو لیدلوري له کبله مشخص شوی دی. ځینې راپورونه ښيي چې IRGC، د پارلمان محافظ غړي او دیني علما په ګډه دا تړون بندوي [1]. نورې سرچینې دا وضعیت د IRGC او clerical establishment ترمنځ د مستقیمې جګړې په توګه وړاندې کوي [2].

دا داخلي घتاوې په یوې Kritikal 时ې راغلې دي. یادښت د دې جمعې په ورځ د لاسلیک لپاره پلان شوی دی [2].

دا tensione د ایران حکومت کې د واکمنۍ د توازن په اړه ده. سختپالان استدلال کوي چې امریکا ته ډیپلوماټیک امتیازات کیدای شي د دولت انقلابي بنسټونه کمزوری کړي [1]. په پایله کې، دا ډلې په حکومت کې خپل نفوذ کاروي ترڅو دا پروسه خنډ کړي [1, 2].

لکه څنګه چې د جمعې Deadline نږدې کیږي، د ایران د رهبرۍ وړتیا چې یوې اتفاقي پریکړې ته ورسېږي، لا تر اوسه ناڅرګنده ده [2]. پایله به دا معلومه کړي چې ایا تهران د ډیپلوماټیک Engagement لاره غوره کوي که د امریکا سره د مخالفت پالیسي ته دوام ورکوي.

“د ایران سختپالان په دې اړه چې ایا په تهران کې د امریکا او ایران د تفاهم یادښت ته عمل وشي که نه، د واکمنۍ په یوې جګړې کې ښکېل دي”

دا جګړه د ایران د پریکړېTaking پروسې fragmented طبیعت څرګندوي، چیرې چې IRGC او clergy ډیری وخت د نهایتي واکمنۍ لپاره سیال وي. د Islamabad Memorandum of Understanding د لاسلیک ناکامي به ښکاره کړي چې سختپالې امنیتي ډلې په بریالیتوب سره د دولت ډیپلوماټیک ګټې ماتې کړې دي، چې کیدای شي د امریکا او ایران ترمنځ geopolitical standoff نور هم اوږد کړي.