د تودوخې یوه سخته څپه په کراچۍ کې د اوبو کمښت شدت کړی، چې له امله یې د ښار د نفوس تقریباً 70 سلنه د اوبو له باوري supplied څخه خالي دي [1], [2].
دا بحران د پاکستان د ښاري زیربناګانو هغه نازکوالی ښیي چې د اقلیم د سختو پېښو په وړاندې وړاندې کیږي. د تودوخې زیاتوالی او د اوبو سیسټمیکې بدپروفایټي یوځای کېدل د جنوبي اسیا په یوه له لورو لویو ښارونو کې د عامه روغتیا او ثبات ته ګواښ جوړوي.
د اوسنۍ تودوخې څپې د تودوخې زیاتوالی د اوبو د supplied سیسټم باندې اضافي فشار راوستی چې مخکې هم نازک و [1], [2]. دا کمښت یوازې د هوا د حالاتو پایله نه ده؛ بلکې د مدیریت په پراخه کچه ناکامیو او د Indus Waters Treaty شاوخوا دوامد deadlock له امله نور هم پیچلی شوی [1], [2].
سره د دې چې تودوخه د څښاک او یخولو لپاره د اوبو اړتیا زیاتوي، اوسېدونکي د بنسټیزو اړتیاوو د موندلو لپاره مبارزه کوي. دې وضعیت ډېرو خلکو مجبور کړي چې د ઉرمې د شرایطو د ژغورنې لپاره په ګرانو خصوصي ټینکرونو یا د وېشلو په ټکو کې اوږې څپو ته تکیه وکړي [1], [3].
دا بحران د جنوبي اسیا د لویو ښارونو د یوې پراخې tendência برخه ده، چیرې چې له Mumbai څخه تر Chennai پورې ښاري مرکزونه د اقلیم د بدلیدونکو نمونونو په وړاندې د یخولو لپاره مبارزه کوي [3]. په کراچۍ کې د یوې انعطاف پذیر وېش شبکه د نشتوالي معنی دا ده چې د تودوخې کې یو کوچنی زیاتوالی کولی شي سمدستي د بلدیې د اوبو سیسټم د پراخه ناکامۍ لامل شي [1], [2].
چارواکو وویل چې دوی د خدماتو د بشپړ بحالیو لپاره کوم ټاکلی وخت نه دی ورکړی، مګر د اوبو د تړونونو په اړه اوسنی deadlock د ښار د اوبو د مجموعي حجم د زیاتولو لپاره اختیارونه محدود ساتي [1], [2].
“د ښار د نفوس تقریباً 70 سلنه د اوبو له باوري دسترس څخه خالي دي”
په کراچۍ کې وضعیت ښیي چې څنګه د اقلیم بدلون د ګواښونو د څارګونونکي په توګه عمل کوي او د زیربناګانو مزمنې deficienties ته په شدیدې بشري بحرانونو بدلوي. Indus Waters Treaty ته تکیه ښیي چې د کراچۍ د اوبو امنیت نه یوازې محلي حکومتولۍ سره، بلکې د هند او پاکستان ترمنځ له جغرافیایي-سیاسي ثبات سره تړاو لري.




