د مریم نواز په مشرۍ د پنجاب کابینې په لاهور کې د څو کوڅو او سیمو لپاره د وېشlogback څخه وړاندې د هندو، سیک او جین نومونو د بيا رغونې منظوري ورکړ [1, 2].
دا ګام د سیمې د څو مذهبي تاریخ په منلو سره د ښار د ښاري هویت په وړاندې یو بدلون څرګندوي. د دې نومونو د احیایې په Procurment سره، حکومت هڅه کوي د ښار هغه کلتوري طبقه وساتي چې د ۱۹۴۷ کال د هند او پاکستان د وېشlogback څخه وروسته تر ډیره extent تاوانمنه شوې وه.
دا اقدام د لاهور د میراثي سیمې د احیایې (Lahore Heritage Area Revival) پروژې یو بنسټیز component دی [2, 3]. د دې پلان له مخې، څو ګوټونه به خپلو تاریخي نومونو ته راستون شوی. د مثال په توګه، Islampura به Krishan Nagar او Mustafabad به بیرو ته Dharampura نوم شي [1, 2, 3].
نور بدلونونه په دې کې شامل دي چې Babri Chowk به Jain Mandir Chowk نوم شي او Ram Gali به بیرو شي [1, 2, 3]. دا سیمې د ۲۰یمې پیړۍ د منځني دورې د ډیموګرافیک بدلونونو څخه وړاندې د ښار د اقلیتونو لپاره مرکزونه وې.
مسوولینو وویل چې د دې پروژې هدف د لاهور د کلتوري میراث احیا ده [2, 3]. د دې ځانګړو ځایونو رغونه په ښار کې د Jain، Sikh او Hindu خلکو د معماري او ټولنیز پراختیا اغیزې په ګوتو کوي.
د دې نومونو د رسمي ښاري نقша سره د یوځای کولو په Procurment سره، د پنجاب حکومت په رسمي ډول د دې ټولنو د ځمکې سره اجدادي تړاوونه مني. دا هڅه د ښار د متنوع نفوس د تاریخي دوام باندې تمرکز کوي، چې د ښاري نومونو له لارې د یو کثیر المذهبي تېر وخت د ترلاسه کولو یوه هڅه ده.
“د مریم نواز په مشرۍ د پنجاب کابینې د وېشlogback څخه وړاندې د هندو، سیک او جین نومونو د بيا رغونې منظوري ورکړه”
په لاهور کې د وېشlogback څخه وړاندې د نومونو رغونه د ټولجامعیت او کلتوري ساتنې یو سمبولیک ګام دی. د ۱۹۴۷ کال د وېشlogback څخه وروسته د نومونو د بدلون پروسې په उलटولو سره، د پنجاب حکومت هڅه کوي چې د ښار عصري هویت د دې متنوع تاریخي ریښو سره یوځای کړي، چې احتمالاً به کلتوري کړکېچونه کم کړي او د پاکستاني میراث یو ډیر کثیر المذهبي روایت وړاندې کړي.
