د مانیټوبا یو قاضي د جون 2026 په 5مه [2] د ایالتي زندانونو کې د انفرادي حبس په اړه د یوې ډله‌يي دعوې د حل لپاره 129 میلیونه ډالران [1] تصفیه منظور کړه.

دا حکم په ونکوور (Winnipeg) کې د بندیو د چلند په اړه د اوږدنیو قانوني ننګونو ته ځواب ورکوي. دا تصفیه په ایالتي اصلاحي سیستم کې د Prolonged Isolation (اوږدنیو جلا کېدو) اړوندې رواني او جسمي زیانونو ته د یو مهم قانوني اعتراف نښه ده.

دا دعوه د هغو بندیو لخوا وړاندې شوې وه چې د مانیټوبا د ادارو په مرکزونو کې انفرادي حبس ته پیلچاو شوي وو. دې ادعاکونکو aleged چې د جلا کېدو دا کړنه د دوی پر اساسي حقونو او دستوري protections [3] تېره شوې ده. دې قانوني اقدام هدف دا و چې ایالتي حکومت د دې شرایطو له امله د رامنځه د来的 زیانونو ته ځوابمن وګڼي.

منظور شوی مبلغ 129 میلیونه ډالران [1] د هغو کسانو د جبران لپاره دی چې د ایالتي حبس له کړنیو څخه متاثر شوي دي. دا پریکړه د مانیټوبا د Court of Queen’s Bench لخوا ورکړل شوې، چې د بندیو د پالنې معیارونو او د ډسپلینري جلا کېدو د محدودیتونو په اړه یوه پیچلې قانوني جګړه یې پای ته ورسوله [4].

ایالتي چارواکوالو د داسې ادعاوو سره مخ buvo چې د انفرادي حبس کارول زیات وو او کافي نظارت یې نه درلود. د تصفیې په مندنې سره، د مانیټوبا حکومت دا ادعاوې داسې حل کړې چې د یوې اوږدې محاکمې اړتیا نare، کومه چې به په ونکوور کې د زندانونو د شرایطو په اړه نورې څېړنې کړې وایې [3].

دا تصفیه په کاناډا کې د محدودو پوښنو (restrictive housing) د کارولو په وړاندې د قانوني ننګونو د یوې پراخې tendência برخه ده. د زندانیانو د حقونو defenders له ډېر پخوا استدلال کړی چې انفرادي حبس کولی شي د رواني روغتیا شدید خرابوالی رامنځه bring کړي، چې ډېری وختونه د بندي له جلا کېدو څخه د خلاصېدو وروسته هم دوام لري [3].

“د مانیټوبا یو قاضي د یوې ډله‌يي دعوې د حل لپاره 129 میلیونه ډالران تصفیه منظور کړه.”

دا تصفیه د مانیټوبا حکومت لپاره یو ګران precedent (قانوني مثال) رامینځه راوړي او ممکن د کاناډا په نورو ایالتونو کې ورته litigations ته لاره هواره کړي. د انفرادي حبس زیانونو د 129 میلیونه ډالرو په بڼه په ټاکلو سره، محکمه دې قانوني نظر ته ټینګار کوي چې اوږدنیې جلا کېدونه د بشري حقونو نقض دی، نه د زندانونو د مدیریت لپاره یو معیاري اداري وسیله.