Asaduddin Owaisi او د اتحادیې وزیر Kiren Rijiju په هند کې د اقلیتي ټولنو د تعریف او رفاهۍ په اړه په یو تېز بحث کې ښکېل شول.
دا جنجال د هغه polítical tensione څېړنه کوي چې څنګه د هند حکومت د اقلیتي ډلو پیژندنه کوي او له هغه لاسه د سرچینو توزیع او قانوني protections.
Owaisi، چې د All India Majlis-e-Ittehadul Muslimeen (AIMIM) رئیس دی، د مسلمانو نفوس په اړه د Rijiju لخوا وړاندې شویو ارقامو رد کړل. دا بحث د 79.8% او 14% ترمنځ د تفاوت پر محور وګرځېد [1]. دې ریاضیکي اختلاف د یوې پراخې بحث لپاره د کتلوسټ (catalyst) رول وولس چې ایا د اقلیت د حالت اوسني تعریفونه د هیواد ډیموګرافیکي حقیقت په سمه توګه منعکس کوي که نه.
د نفوس له احصایې پرته، دواړه лидеګان د هند د Constitution د Article 30 د تطبیق پر سر یو بل سره ټکر وکړ. دا ماده اقلیتونو ته د خپل خوښې تعلیمي ادارو د تاسیس او اداره کولو حق ورکوي. Owaisi د حکومت د دې موادو په اړه د چلند او د اقلیتي ټولنو ته د وړاندې شويز overall support په اړه نقد 수행 کړ.
Rijiju، چې د Minority Affairs اتحادیې وزیر دی، د مسلمانو نفوس په اړه داسې څرګندنې وکړې چې جنجال یې پیدا کړ. Owaisi وویل چې د وزیر ارقام او هغه پراخه چوکاټ چې په هند کې د اقلیت د حالت تعریف لپاره کارول کېږي، نامূলক دي [1].
دا تبادله د اوسني حکومت او اپوزیسیون د لیډرانو ترمنځ د اساسي حقونو د تفسیر په اړه د تکرار شویو کړکېچونو نښه ده. پداسې حال کې چې حکومت د اقلیتونو د رفاهۍ په اړه خپل موقف ساتي، خو Owaisi په څیر منتقدین استدلال کوي چې د دولت لخوا کارول شوي تعریفونه د حاشیه ایزو ډلو ته ضمانت شوي protections کم کوي.
“د دې په اړه چې هند څنګه اقلیتي ټولنې تعریفوي او ملاتړ یې کوي، یو تېز لفظي جګړه.”
دا ټکر په هندۍ polítical discourse کې د ډیموګرافیکي ډاټا د ناثاباتیوب په اړه اشاره کوي. د Minority Affairs وزارت لخوا کارول شویو ځانګړو سلماًو په ردولو سره، Owaisi نه یوازې د ارقامو پر سر بحث کوي، بلکې د حکومت د اقلیتونو د رفاهۍ د پالیسیو قانوني او اداري شرعیت ته هم ننګ اشاره کوي. Article 30 ته تمرکز ښیي چې د 'اقلیتي حالت' پر سر مبارزه د تعلیمي ادارو د کنټرول او فنډینګ لپاره مستقیمې اغېزې لري.
