د پاکستان د مالیا وزارت یوه اقتصادي سروې خپره کړې چې پکې میکرو-اقتصادي ثبات اعلان شوی دی، خو د FY27 پر مرکزه بودیجه وړاندیز کوي چې دا حالت نازک دی [1].
دا تناقض ځکه مهم دی چې دا د لوړې کچې مالي ښکاره کونکو او د خلکو د ژوند د حقیقت ترمنځ خالي ځای څرګندوي. سره له دې چې حکومت د ثبات خبرونه کوي، خو بنسټیز معلومات وړاندیز کوي چې هیواد پرته له کومې بنسټیزې اقتصادي بدلون څخه یوازې یو ډول ثبات تجربه کوي [1].
د حکومت د یوې ثابتې اقتصاد پر ټینګار په اسنادو کې څرګند دی. د "ثبات" (stability) کلمه په ټوله اقتصادي سروې کې له 100 ځله څخه زیات کارول شوې ده [2]. خو دا روایت د پراختیا په حقیقي سرعت سره ټکر کیږي. د یادې راپور مطابق، اقتصادي ودنچ په موجوده کې د پاکستان په تاریخ کې تر ټولو ټیټې کچې ته رسیدلی دی [2].
سیاسي او ټولنیز ښکاره کونکي د اوسني اقتصاد نازک حالت نور هم روښانه کوي. په FY 2024-25 کې په پاکستان کې د غربت کچه 28.9% ته لوړه شوه [2]. دا د 2018-19 کال د 21.9% د غربت کچې په پرتله یو څرګند زیاتوالی ښیي [2].
مالي فشارونه لا هم لوړ دي، چې د FY27 بودیجه د هر ډول تکانونو وړاندې حساسه کوي. د اقتصادي سروې د جشني لهجه او د ریکارډي ټیټ Wachstum د حقیقت ترمنځ توپارتیا یو نازک توازن ته اشاره کوي. حکومت لا هم میکرو-اقتصادي هدفونو ته لومبیتوب ورکوي، خو دا هدفونه تر اوسه د غربت په کمولو یا تلپاتې ودنچ کې بدلون نه دي راوستلی [1], [2].
“د "ثبات" کلمه په اقتصادي سروې کې له 100 ځله څخه زیات راغله”
د پاکستان د راپور شوی میکرو-اقتصادي ثبات او د ریکارډي ټیټ Wachstum ترمنځ شته کړاو د یو 'ثبات ترپک' (stabilization trap) ته اشاره کوي. که څه هم حکومت ممکن د نړیوالو قرض دهندونکو تخنیکي اړتیاوې پوره کوي ترڅو د قرضونو د نه تادیې (default) څخه ځان وساتیري، خو د جوړښتیني بدلون نشتوالی د غربت په زیاتوالي او ټولنیزې نازکۍ چې والي، چې له دې امله د FY27 بودیجه د هر ډول نوي اقتصادي تکانونو وړاندې خورا حساسه ده.
