لومړی وزیر شهباز شریف وویل چې د امریکا او ایران جګړه د پاکستان د اقتصادي پرمختګ ته یو سخت ضربه ورکوي.
دا پرمختګ ځکه مهم دی چې پاکستان په یوې خوا د نړیوالو د انرژۍ بازارونو د نوسانونو سره لاس او ګرې зала لري او په بله خوا هڅه کوي چې خپلې نازکې اقتصادي ګټې وساتي. د وارداتو په لګښتونو کې تېزې زیادتې کولای شي ملي بودیجه ناڅاڅا کړي او د граждаوو لپاره د inflation (تربې) نورې څپې راشي.
په اسلام اباد کې د کابینې پریکون په جریان کې شریف وویل چې دغه شخاره د هیواد لپاره یو لوی اقتصادي ضربه اړولې ده [1]. هغه په ځانګړي ډول د انرژۍ د ترلاسه کولو پر اغېزو ټینګار وکړ او یادونه یې کړه چې جيوپولیتیکي tensione د تېلو د وارداتو لګښتونو ته د تېزې زیاتوالي سبب ګرځیدلی [1], [2].
د لومړي وزیر په وینا، د امریکا او ایران له جګړې وړاندې د پاکستان د تېلو د وارداتو بل (bill) 300 ملیونه ډالره و [1]. اوسنی شدت اوس د حکومت هغه هڅې له منځه وړي چې د اقتصاد د ثبات لپاره یې کړې وې.
شریف له دې جلسې څخه ګټه پورته کړه ترڅو خپله کابینه او عامه خلک د دې کړکېچ د اغېزو په اړه خبر کړي [1], [2]. اداره اوس داسې یوې جګړې له اقتصادي پایلو سره د مقابله کولو ته مکلفه ده چې د هغې سرحدونو څخه بهر ترسره کېږي؛ دا یوه داسې ننګونه ده چې د دې خطر سره accompaniment ده چې अलीني مالي دستاونه له منځه یوسي.
که څه هم حکومت لا تر اوسه د تخفیف یا کمولو کوم ځانګړی پلان وړاندې نه کړی، خو د لومړي وزیر څرګندونونه ښيي چې دا شخاره نور یوازې یو ډیپلوماټیک اندېښنه نه ده، بلکې د کورني اقتصاد لپاره یو مستقیم ګواښ دی [1].
“د امریکا او ایران جګړه د پاکستان د اقتصادي پرمختګ ته یو سخت ضربه ورکوي.”
دا وضعیت د بهرنیو ټکانونو په وړاندې د پاکستان حساسیت، په ځانګړې توګه د انرژۍ په سکتور کې، څرګندوي. څرنګه چې هیواد په ډیره توګه په وارد شویو تېلو تکیه کوي، نو په منځنۍ خاوره کې د لویو تولیدونکو یا ترانزیټ مرکزونو په اړه هر ډول شخاره په مستقیمه توګه د ژوند لګښتونه زیاتوي او بهرنۍ ارزه (foreign exchange reserves) مصرفوي، چې له امله یې اوږد مهاله اقتصادي ثبات په سیمیکاۍ کې د سولې تړاو لري.
