د پاکستان ملي assembly د ۲۰۲۶ کال د جون ۲۰ۍ [1] په نېټه په متفقه توګه یوه پریکړه تصویب کړه، چې پکې دا هېواد د امریکا او ایران ترمنځ د یو باوري او بې طرفه منځګالونکي په توګه معرفی شوی [1].

دا ډیپلوماټیک هڅه د سیمې د tensão-ګانو کمولو او د نړیوالې منځګالونکي په توګه د پاکستان د مقام د لوړولو په هدف ترسره کېږي. دا ګام د دواړو رقیبانو ترمنځ د کړکېچ کمولو لپاره د یوېسټیکټیو تړون او د لوړې کچې تعاملاتو له یو لړۍ وروسته شوی دی.

د ملي assembly د پریکړې له مخې، "د امریکا او ایران ترمنځ د سولې تړون په تسهیل کولو کې د پاکستان هڅو دا هېواد په نړیواله ساحه کې د یو باوري او بې طرفه منځګالونکي په توګه ثابت کړی دی" [1]. دا ډیپلوماټیک فعالیت د ولسمان Donald Trump د ۲۰۲۶ کال د مای ۶مې [2] له هغه پریکړې وروسته رامنځه شوی چې د Hormuz تنگ کې د کښتۍ په اړه ځینې اقدامات یې ودروسته کړل.

په دې حال کې چې د پاکستان حکومت د متحده ایالاتو د چارواکو له خوا د څېړنو او نقدونو سره مخ شوی دی. د ۲۰۲۶ کال د مای ۲۷مې [3] په نېټه، سناتور Lindsey Graham (R-SC) د دې هېواد د دغه رول لپاره د وړتیا په اړه پوښتنې وکړې او ویې ویل چې وضعیت "له ستونزمن څخه ډېر زیات" دی [3].

د بې طرفه کیدو په اړه اندېښنې د خپلواکو څارونکو لخوا هم راپورته شوې دي. راپورونه ښيي چې د ایران飞机 په Rawalpindi کې په یوې پاکستاني نظامي قاعده کې ځای پر ځای شوي وو، چې دېکاره داسې پوښتنې menimbulkanې دي چې آیا پاکستان واقعاً د دواړو ځواکونو ترمنځ یو توازن ساتي [4].

سره له دې منتقدانو، د پاکستان حکومت خپلې منځګالونکې هڅې د سیمې د ثبات لپاره د اصلي وسیلې په توګه وړاندې کوي. د ملي assembly متفقه رایې د دې داخلي اتفاق نښه ده چې د دې ډیپلوماټیک لاره تعقیب شي، که څه هم د امریکا د کانګرس ځینې غړي دې ته شکمن دي [1].

د امریکا او ایران ترمنځ د سولې تړون په تسهیل کولو کې د پاکستان هڅو دا هېواد په نړیواله ساحه کې د یو باوري او بې طرفه منځګالونکي په توګه ثابت کړی دی.

پاکستان هڅه کوي چې د خپل ځانګړي جغرافیایي او سیاسي موقعیت څخه ګټه پورته کړي ترڅو د یوې سیمه ایزې لوبغا څخه د یوې نړیوالې ډیپلوماټیکې ځواکې ته تبدیل شي. پداسې حال کې چې ملي assembly غواړي دا وضعیت رسمي کړي، خو په پاکستاني خاکاره کې د ایران نظامي Assets موجودیت او د امریکا د قانون‌ګذارانو ښکاره مخالفت ښيي چې د پاکستان 'بې طرفالۍ' لا هم یو بحث وړ ټکی دی چې کولی شي د هر ډول منځګالونکي تړون دوام ته 영향을 ورکړي.