په پاریس کې د سترګو په کمپونو کې ژوند کوونکي کډوال د 2024 کال د جون د 24مې د ریکارډي تودوخې د څپې پر مهال د تودوخې له سختۍ سره د مقابله کولو لپاره جدوجهد کاوه [1].
دا وضعیت د هغو بېکوره شویو خلکو د شدیدې زیانمنۍ په اړه اشاره کوي چې د سختو هوايي حالاتو پر مهال د اقلیمي کنټرول لرونکو پناګاهو ته لاسرسی نه لري. د مناسبې инфраسټروکچر په نشتوالي کې، دا اوسېدونکي د روغتیا له سختو خطرونو سره مخ دي، ځکه چې د ښارونو د تودوخې جزیرو (urban heat islands) اغېزې د تودوخې د زیاتوالي تاثیرات ډیر کوي.
د تودوخې دې څپې په ټول ښار کې تودوخه ریکارډي کچو ته ورسوله، چې د هغو کسانو لپاره چې په临سی (makeshift) کمپونو کې ژوند کوي، خطرناک شرایط رامینځه راوست [1]. دا کسان، چې ډیری یې د پاریس په سترګو کې ژوند کوي، د تودوخې د اغیزو د کمولو لپاره محدود امکانات لري، لکه د یخولو مرکزونو ته لاسرسی یا د اوبو دوامداره څښل.
په ټول ښار کې، د تودوخې دې دوامدې څپې ځايي سرتراوونه محدود کړل او د غیر permanent اوسېدونکو لپاره د بیړني خدماتو کې خالي ځای په ګڼه کړی [1]. که څه هم د پاریس ښار ډیری وختونه د تودوخې د اقدام پلانونه اجراوي، خو د غیر رسمي ځای pritning-ونو کې د اوسېدونکو لپاره د دې اقداماتو اغیزمنتیا لا هم یو مهم د اندېښنې ځای دی.
د تودوخې سخت شرایط د 2024 کال د جون د 24مې په ورځ د ټولې ورځې په اوږدوالی کې دوام وکړ [1]. د دایمي پوښې یا کور نشتوالی کډوال د لمر د مستقیمو اغیزو او د ښار د اسفالت او کانکریت د سطحو له تودوخې سره مخ کوي.
“په پاریس کې د سترګو په کمپونو کې ژوند کوونکي کډوال د تودوخې له سختۍ سره د مقابله کولو لپاره جدوجهد کاوه.”
د سختو اقلیمي پېښو او د کډوالۍ د ناپایداره حالت یوځای کېدل یو مزدوج بحران رامینځه راوړي. کله چې ریکارډي تودوخه ښاري مرکزونو ته رسیږي، د 'تودوخې جزیرې' اغیز په نامتوازن ډول پر هغه کسانو تاثیر کوي چې کورونه نه لري، چې tým توګه یو عام روغتیايي ننګ د ښار د تر ټولو حاشیه ایو اوسېدونکو لپاره په یو بشريي بېړنۍ اړتیا بدلوي.



