د ایران ولسمشر مسعود پزیشکیان پهماشي په پاکستان کې د لوړو ملکي او پوځي مشرانو سره د لیدنو لپاره سفر وکړ [1, 2].

دا ډیپلوماټیک سفر په داسې حال کې ترسره کېږي چې ایران او امریکا په سویټسرلند کې د حساسو مذاکراتو څخه وروسته د اړیکو د ثبات لپاره هڅلې کوي. دا سفر په سیم کې د جګړې د مخنیوي په لاره کې د پاکستان د احتمالي посредیګر یا تسهیل کونکي په توګه د رول په نښانده کولو اشاره کوي.

ولسمشر پزیشکیان د لومړي وزیر شهباز شریف لخوا приветی شو [1, 2]. که څه هم ځینې راپورونه دا لیدنې په اسلام اباد کې ښيي، خو نورې سرچینې اشاره کوي چې د هغه راتګ او استقبال په راولپنڈي کې د نور خان بیس (Nur Khan Base) په اساس کې شوی دی [1, 3]. د مراسمو پر مهال په یاد ځای کې یو طیاره لیدل شوې وه [3].

د بحثونو اصلي محور د ایران او امریکا ترمنځ د 60 ورځني د سولې د پلان (roadmap) پلي کول وو [1]. دا مهالواره هدف د جګړې د پایزې تړون চূড়ান্ত کول او د دواړو هیوادونو ترمنځ د tensione کمول دي [4].

چاروونکو وویل چې دا meetings د دوه اړیکو د اړیکو او د ډیپلوماټیک چوکاټ د پرمختګ لپاره اړیکو د ځانګړو ګامونو په اړه د بحث لپاره کارول شوي وو [1, 2]. د پاکستان د پوځي رهبرۍ سره تعامل ښيي چې امنیتي همغږي د یاد پلان د بریا یوه مرکزي لازمه برخه ده.

د دواړو هیوادونو استازو د سیمې پر ثبات اړتیا ټینګار وکړ. دا سفر د سویټسرلند مذاکراتو څخه د موافقه شویو د سولې شرایطو فعال پلي کولو ته د لیږد په توګه یو څرګند ګام دی [1, 2].

“دا سفر په سیم کې د جګړې د مخنیوي په لاره کې د پاکستان د احتمالي посредیګر یا تسهیل کونکي په توګه د رول په نښانده کولو اشاره کوي.”

دا سفر په منځني او جنوبي اسیا کې د فعالې ډیپلوماسۍ په لور یو بدلون څرګندوي. ایران د پاکستان سره د تعامل په meioث، د یوې ستراتیژیکې ګاونډۍ څخه ګټه پورته کوي ترڅو د امریکا سره د خپلو مذاکراتو لپاره ډیپلوماټیک پناه ځای او لوژستیکي ملاتړ ترلاسه کړي. د 60 ورځني پلان بریمیتوب دې ته依赖 کوي چې آیا دا سیمه ییزې همغږۍ کولی شي په یو تلپاتې ceasefire یا رسمي تړون بدل شي.