د امریکا د بهرنیو چارو وزیر مارکو روبیو (Marco Rubio)ว่าจะ د سهاره په تېره ورځ (Tuesday) د ایران سره د جګړې له پیلاو څخه وروسته په لومړۍ کانګرسۍ څارنې کې Testimony ورکړ [2].
دا حضور د حساب ورکولو یوه مهمه نقطه ده، ځکه قانونګذاران غواړي د دېConflict اهداف او د اوسنیو ډیپلوماټیکو ستراتیژیو وړتیا وپېژندل. څرنګه چې دې جګړې پر نړیوال ثبات اغېزه کړې، دا څارنه د قانونګذارانو لپاره یو اصلي ځای و چې د ادارې د بهرنیو چارو د پلیټفورم په اړه پوښتنې وکړي.
سینیټر کریس مърفي (Chris Murphy) (D-Conn.) روبیو ته د دې conflict په اړه د امریکا د کړنلارې په اړه سختې پوښتنې وکړې. قانونګذارانو خپلې پوښتنې د جګړې پر عمومي اهدافو، د ceasefire ترلاسه کولو لپاره پر جاریو هڅو او د تهران سره د مذاکراتو پر وضعیت تمرکز کړ [1, 3].
دا conflict د Feb. 28 څخه پیل شوی [1]. له هغه نیټې راهیسې، دا لومړی ځل دی چې روبیو د جګړې په اړه د بحث لپاره د کانګرس د یوې کمېټې وړاندې حاضر شوی باشد [1].
د دې Testimony د دقیق ځای په اړه متناقضه راپورونه شته. ځینې ریکارډونه ښيي چې دا څارنه د سنټټ د بهرنیو اړیکو کمېټې (Senate Foreign Relations Committee) وړاندې ترسره شوې [1]، پداسې حال کې چې نور راپورونه دا پروسه د Capitol Hill په House Appropriations سبکمېټې کې ښيي [2, 3].
د sesiun په جریان کې، مърفي او د کانګرس نورو غړو د امریکا د بهرنیو چارو د پراخې ستراتیژۍ په اړه پوښتنې وکړې. بحث دې ته متوجه و چې ایا اوسنی لاریو یو تلپاتې حل ته leading کوي یا په سیمه کې د tension نورې زیاتوالی ته [1, 3].
روبیو د ادارې د دې وړتیا په اړه چې څنګه له نظامي عملیاتو څخه ډیپلوماټیکو اړیکو ته ځان بدل کړي، د یوېسری سختو پوښتنو سره مخ شو. قانونګذارانو غوښتل چې روښانه شي چې امریکا څنګه د دې priorities توازن ساتل غواړي او په عین حال کې چې د جګړې جيئوپولټیکي پایلې مدیریت کوي [1, 3].
“دا د جګړې له پیلاو څخه وروسته د روبیو لپاره لومړۍ کانګرسۍ څارنه ده.”
دا څارنه د ایران د جګړې په اړه د قانونګذارانو د نظارت یو بدلون ښيي، چې د دې مانا دا ده چې د conflict لومړی پړاو یوې داسې دورې ته تللی چې چیرې د امریکا اجرايي څانګه باید خپلې ستراتیژیکې موخې کانګرس ته توجیه کړي. د سینیټر مърفي او وزیر روبیو ترمنځ کړکېچ په واشینګټن کې د دې پر سر یو لوی وېش ښيي چې ایا اوسنی پلان اغېزمن دی یا د دښمنۍ د پایsizes لپاره د ډیپلوماټیکې کړنلارې په بنسټیزه توګه تغیر ته اړتیا ده.





