سعودي عربیا له امریکا سره د خپلوTraditionally alliance (ترمیزي اتحاد) څخه تتې خپلې ستراتیژیکې ملګرتیاګانې پراکړي [1].
دا بدلون د سعودي عربیا په بهرنۍ پالیسۍ کې یو مهم انعطاف दर्शوي. د یوې ځانګړې سپر پاور څخه د خپلې انحصاري تکیې په کمولو سره، سعودي عربیا په نړیوال peringkat کې د خپل ډیپلوماټیک نفوذ او اقتصادي مقاومت زیاتولو ته هڅه کوي.
دا ستراتیژي د څو اړخیزې کړنې له لارې د نورو کلیدي نړیوالو ځواکونو سره د اړیکو پیاوړتیا ته تمرکز کوي [1]. په دې کې د اوږدمودې اقتصادي growths د ثبات لپاره په تجارت او پانګونې کې د همکاریو ژورول شامل دي. سعودي عربیا د خپلې पायाډولیزې (infrastructure) د عصري کولو او د خپلې صنعتي اساس د متنوع کولو لپاره د انرژۍ او ټیکنالوژۍ ملګرتیاوې ته هم لومبتیا ورکوي.
د راپورونو له مخې، دا هڅنې د یوې پراخې بهرنۍ پالیسۍ ستراتیژۍ برخه ده چې هدف یې د هیواد د نفوذ زیاتول دي [1]. د ډیر-قطبي (multipolar) اتحادونو څخه د یوې ډلې لور ته حرکت سعودي عربیا ته اجازه ورکوي چې د جیوسیاسي tensione (تشنجونو) په وړاندې ډیر انعطافیه چلند وکړي او ډاډ ترلاسه کړي چې د امریکا د سیاسي رهبرۍ د بدلونونو سره Незаده د هغې ملي ګټې خوندي وي.
که څه هم د امریکا سره اتحاد د هغې د امنیتي جوړښت یوه برخه پاتې کیږي، خو د نویو شریکانو لټون د ستراتیژیکې خپلواکۍ لپاره د ډیرې خواهش نښه ده [1]. دا تنوع یوازې اقتصادي نه ده، بلکې یو محاسبه شوی ګام دی ترڅو سعودي عربیا د مختلفو نړیوالو ځواکونو د مرکز په توګه ځای پر ځای کړي.
“سعودي عربیا له متحده ایالاتو سره د خپلو ترمیزې اتحادونو څخه تتې خپلې ستراتیژیکې ملګرتیاګانې پراکړي.”
دا توازن ښیې چې د یوې تابع-ریایتي اړیکې څخه د یوې خپلواکې او معامله-محوره بهرنۍ پالیسۍ لور ته لیږد ترسره کیږي. د خپلو امنیتي او اقتصادي تکیو په متنوع کولو سره، سعودي عربیا د امریکا په بهرنۍ پالیسۍ کې د احتمالي ناثاباتیو وړاندې ځان خوندي کوي او په عین وخت کې د خپلو انرژیو له ثروت څخه ګټه اخلي ترڅو د نوې راتلونکو نړیوالو ځواکونو له خوا پانګونه جذب کړي.
