پنجې نورې کېستۍ چې د جنوبي کوریا په управление وې، پنجشنبه له هرمز تنگ څخه ووځلې [1].
دا حرکت د امریکا او ایران ترمنځ د جګړو د وقف کولو د تفاهمMemorandum of Understanding څخه وروسته ترسره شوی، چې د دې مهمې لاره تجارتي ترافیک ته بیا خلاصه کړې ده. د دې کړاوونو حل کول د نړیوالو انرژۍ supplied استیکرار او د بحري ټیمونو د خوندیتوب لپاره اړین دي.
د وروستۍ ډلې په شمول، تر اوسه ۱۱ کېستۍ له دې تنگ څخه ووځلې [2]. په هغه ډله کې چې دا پنجشنبه ووځله، د کوریا یو crude oil tanker کېده [3]. په هغو پنځو کېستیو کې چې ووځلې، په ټول کې ۲۱ کوریایي اتباع موجود وو [7].
سره له دې پرمختګ، ۱۳ کېستۍ لا هم په تنگ کې پاتې دي [3]. دا کېستۍ ۸۷ echipaggi یا عمل员ان وړي [3]. د پاتې پاتې شويو کسانو په منځ کې ۳۳ کوریایي عمل员ان دي چې په بهرنیو پرچمونو کېستیو کې دنده ترسره کوي [5, 7].
د هرمز له تحرکاتو جلا، د کوریا یو crude oil tanker هم د پنجشنبې په ورځ د سور بحر (Red Sea) له لارې د تېرېدو په حال کې یاد شوی [3].
د خوندي تېرېدو اوسنی فرصت د دې میاشتې په پیلا کې د امریکا او ایران ترمنځ د لاسلیک شوي تړون له امله برابر شوی [9]. د دې تړون د برخې په توګه، د تنگ د تېرېدو فیسونه د ۶۰ ورځو لپاره ځوړند شوي دي [8].
مسوؤلینو د دې لپاره کوم ځانګړی مهالند (timeline) نه دی وړاندې کړی چې پاتې ۱۳ کېستۍ کله به خپل تېرېدو عملیات بشپړ کړي. د فیسونو ځوړندول او د جګړو بندول موخه دا ده چې د هغو کېستیو تحرکات چټک کړي چې مخکې د جګړې له امله ودریدلې وې [8].
“تر اوسه ۱۱ کېستۍ له تنگ څخه ووځلې”
د جنوبي کوریا د کېستیو تدریجي خروج د نړۍ د یوې تر ټولو ناثابته بحري نقطې د احتمالي ثبات نښه ده. که څه هم د تېرېدو فیسونو ځوړندول او د امریکا او ایران MOU د خوندي تېرېدو لپاره یو لنډمهاله فرصت برابر کړی، خو دا حقیقت چې نږدې نیمه برخه 영향을を受けた کېستۍ لا هم په تنگ کې پاتې دي، ښيي چې سره له ceasefire څخه وروسته هم لوجېستیکي یا ډیپلوماټیک خنډونه شته.
