باروخ سپینوزا، چې د ۱۷مې پېړۍ یو هلندي-جیود فلسوف و، په رسمي ډول د آمستردام د جیودو له ټولنې څخه اخراج شو [1].

دا اخراج د رادیکال فلسفي پلټنو او په اقلیتونو کې د مذهبي او ټولنیز نظم د ساتنې ترمنځ تاریخي کړاو څرګندوي. دا قضیه د مودرنې دورې په پیلا کې د فکري آزادۍ د مبارزې یو کلیدي مثال پاتې کیږي.

سپینوزا په ۱۶۵۶ کال کې د دې منعیت سره مخ شوی و [1]. دا پریکړه د هغه د فلسفي لیکنو د څرګندېدو څخه وروسته وشوه، چې ټولنې ته بدعتي ښکاره شوې وې [1]. دا نظریات د ټیکال مذهبي چوکاټ او د آمستردام د جیودو د نفوس ټولنیز ثبات لپاره د مستقیمې تهدید په توګه ولیدل شوې [2].

د اخراج عمل د یو رسمي منعیت په توګه کار کاوه، چې سپینوزا یې له ټولنیز ژوند او د ډلې له مذهبي ساتنې څخه لرې کړ [1]. په ۱۷مه پېړۍ کې، داسې اقدام یوازې یو روحاني سزا نه وه، بلکې یو ټولنیز جلاوالی و چې فرد یې له خپل اصلي ملاترو څخه an isolated (جلا) کړ [3].

سپینوزا د دودیزې عقیدې سره د هغه مبارزه د خدای او کائنات د طبیعت په اړه د هغه د نظریاتو محور होता. د کتابونو د الهي سرچینه او د تقدیر د دودیزې پوهې په پوښتنې سره، هغه د خپل وخت له چارواکو سره ټکر وشو [2]. دې فکري اصطکاک د هغه د ټولنې څخه د بشپړ اخراج لامل شو [1].

سره له دې چې د دې منعیت هدف د هغه د نفوذ خاموشول وو، خو سپینوزا خپلو نظریاتو ته پراختیا ورکوله. عقل ته د هغه تعهد او په خطرناک وختونو کې د فکر هنر د هغه وروستیو کارونو ته تعریف ورکړ، چې پر Enlightenment (روشنه minded) اثر وکړ [2]. د ټولنې هڅو چې د هغه شتون له منځه یوسي، په بدل کې هغه د آزاد فکر د وړانده بیګو په توګه د تاریخي میراث په کچه ځای Перول [3].

باروخ سپینوزا په رسمي ډول د آمستردام د جیودو له ټولنې څخه اخراج شو.

د سپینوزا اخراج د ۱۷مې پېړۍ د ارتدوکسۍ سختې محدودیتونه او د فکري مخالفت لوړ قیمت څرګندوي. د فردي پلټنو پر ځای د ټولنیز اتفاق ته ưupriority ورکولو سره، د آمستردام د جیودو ټولنې هڅه وکړه چې ځان د هغه وخت د پراخېدونکي rationalism (عقلیت) څخه خوندي وساتي. خو د سپینوزا ثبات وړاندې کوي چې ایډیالوژیکي بدلونونه ډیری وخت د هغو اداراتي هڅو سره سره رامنځه کیږي چې د ټولنیز او مذهبي جلاوالي له لارې د هغو د سرکوب کوشش کوي.