څیړونکو موندلې چې د امریکا په لویدیځ کې د سونګو د توکو (Fuel treatments) مدیریت اقداماتو ۲.۸ ملیارډ ډالره ځنګلونو د سوځېدو زیانونه او ۲.۷ ملیونه ټنونه د CO2 اخراجات مخه挡 کړي دي [1].
دا موندنې وړاندیز کوي چې د ځنګلونو فعال مدیریت—په ځانګړې توګه پلان شوي سوځونه (prescribed burns) او د ځنګلونو د ونو کمول (forest thinning)—کولی شي د ځنګلونو د مهلکې سوځېدو کچه په خورا اندازه کمه کړي. د اضافي سوځېدونکو वनस्पतीو په لیرې کولو سره، دا مداخلات د اور خپاتیا محدودوي، چې په بدل کې یې د انسانانو روغتیا خوندي کوي او پر contribuators (سرهکارهګانو) اقتصادي بوج کموي.
د University of California, Davis څیړونکو دا अभ्यास په ۷ مای ۲۰۲۶ کال باندې خپره کړه [1]. دغه ټیم د امریکا په لویدیځ کې د نږدې ۳۰۰ ځنګلونو د سوځېدو ارقام تحلیل کړل، چې په کې د کالیفورنیا Inyo National Forest په څیر سیمې شاملې وې [1, 2].
دا څیړنه ښیي چې د مدیریت دې کړنیو نږدې ۶۰ وخت پرې وړاندې کېدونکي مرگونه مخه挡 کړي [1]. دا روغتیايي ګټه د هغو لوړېدونکو دخنو او ککړتیاو کمیدو څخه ترلاسه شوې چې د لویو او کنټرول نشته سوځېدونکو ځنګلونو پر مهال خاورې کېږي.
له مالي اړیکې څخه، دا څیړنه د وړاندنیو اقداماتو لپاره د پانګونې لوړ ګټه (return on investment) په توګه وړاندې کوي. څیړنې موندلې چې د توکو د مدیریت هر ۱ ډالر لګښت ته په بدل کې تر ۳.۷۵ څخه نږدې ۴ ډالره سپارښتنه شوې ده [3, 5]. دا اقتصادي وړتیا وړاندیز کوي چې د ځنګلونو د ونو کمولو او کنټرول شویو سوځونونو کې پانګونه د حادثو له پیلیدو وروسته د عکس العمل څخه ډیره ګټور ده.
دا اقدامات د هغو وچو بوټو او مړه لرګیو د Accumulated کېدو هدف نیسي چې ډیری وخت د لوړ شدت لرونکو اورونو لپاره د توکو کار کوي. د دې توکو د حجم په ستراتیژیک ډول کمولو سره، مدیران کولی شي داسې خالي ځایونه (breaks) رامینځه راولي چې د اور سرعت کم کړي، او داسې মুক্তিযোদ্ধাদের لپاره یې اسانه کړي چې اور تر هغه وړاندې چې اوسیډنو یا مهمو पायाڼو ته ورسېږي، کنټرول یې کړي.
“د امریکا په لویدیځ کې د سونګو د توکو مدیریت اقداماتو ۲.۸ ملیارډ ډالره ځنګلونو د سوځېدو زیانونه مخه挡 کړه”
دا ارقام د ځنګلونو د سوځېدو د مدیریت بحث له بیړنیو اقداماتو څخه د اوږد-مودت کمولو (mitigation) لور ته اړولي دي. د پلان شویو سوځونونو د دقیقو اقتصادي او روغتیايي ګټو په اندازه کولو سره، دا څیړنه د ځنګلونو د ونو د کمولو لپاره د فنډینګ زیاتوالي لپاره مالي توجیه وړاندې کوي. دا ښیي چې د بې عملیې لګښت—چې په ملیارډونو ډالرو او د انسانانو ژوند باندې اندازه کېږي—د ځمکې د فعال مدیریت لګښت څخه خورا زیات دی.





