د امریکا څو مالي ادارې په دې اونۍ کې د ډیپوزټ سرٹیفیکټونو (CD) د نرخونو وړاندیز کوي چې تر 4.45% APY پورې رسېږي [4].

دا رقابتي نرخونه مصرفونکو ته اجازه ورکوي چې په داسې وخت کې چې د Federal Reserve د پالیسۍ پریکړې پر بانکي منظرې اغیز کوي، د خپلو بچتونو لپاره لوړې ګټې تضمین کړي. ډیری بچت کونکو لپاره، دا وړاندیزونه د ملي اوسط په پرتله د پام وړ زیاتوالی وړاندې کوي.

پخواني لېستونه د لوړ کیفیت وړاندیزونو او پراخ بازار ترمنځ لویه تفاوت ښيي. پداسې حال کې چې ځینې ادارې تر 4.45% APY پورې نرخونه اعلانوي [4]، نورې ادارې 4.15% APY [5] یا تر 4% APY پورې ګټې هایل کوي [1]. دا بدلون یو ډېر رقابتي چاپیریال ته اشاره کوي چېرته چې بانکونه د نویو ډیپوزټونو لپاره سیالي کوي.

په مقابل کې، ملي اوسط نرخونه په پام وړ ټیټ پاتې کیږي. د 12 میاشتې CD لپاره ملي اوسط 1.55% دی [2]. د اوږدمودت تعهداتو لپاره، د 36 میاشتې CD ملي اوسط 1.32% دی [2]، او د 60 میاشتې CD اوسط 1.34% دی [2].

بانکونه معمولاً د نالند (liquidity) جذبولو او د خپلو ډیپوزټونو د اساسونو د پراخولو لپاره دا نرخونه لوړوي. دا ستراتیژي اکثراً هغه وخت کارول کیږي کله چې ادارې د ګټو د نرخونو په چاپیریال کې بدلونونه توقع کوي یا اړتیا لري چې د قرضي فعالیتونو د ملاتړ لپاره خپل توازن (balance sheets) پیاوړی کړي.

مصرفونکي چې د دې اختیارونو ترمنځ پریکړه کوي، باید د لوړې ګټې ګټې او د CDs په طبیعې کې د نالند د نشتون (lack of liquidity) ترمنځ توازن پیدا کړي. یوځل چې پیسې په سرٹیفیکټ کې بندې شي، معمولاً د وختمه تو اخستلو جریمې прилагаوي، چې له همدې امله د مودت انتخاب، که هغه 12 میاشتې وي یا ترې زیات، د بچت کونکي لپاره یوه حیاتي پریکړه ګرځي.

“د امریکا څو مالي ادارې د ډیپوزټ سرٹیفیکټونو د نرخونو وړاندیز کوي چې تر 4.45% APY پورې رسېږي”

د ملي اوسط CD نرخونو او لوړ کیفیت وړاندیزونو ترمنځ تفاوت د یوې fragmented بانکي بازار ته اشاره کوي. پداسې حال کې چې اوسط مصرفونکي ممکن یوازې شاوخوا 1.3% څخه تر 1.5% پورې ګټې وګوري، د ځینو ادارو له خوا سخت رقابت د نرخونو یوه برخه په پام وړ لوړه کوي. دا ښیي چې هغه ډیپوزټ کونکي چې په فعال ډول د نرخونو پلټنه کوي، کولی شي د ملي اوسط په پرتلا نږدې درې пъخواني ګټې ترلاسه کړي، چې دا د ځینو بانکونو لخوا د بازار د حصې د ترلاسه کولو لپاره یو ستراتیژیک ګام دی.